ایده‌ای برای استارت آپ زدن در ایران

اگر تعریف متمم را از استارت آپ در نظر بگیریم. استارت آپ کسب وکار نوپا، ارزش آفرین، پایدار است که در شرایط ابهام و نوزادی قرار دارد و ممکن است مبتنی بر تکنولوژی نباشد.

ولی اگر شرکت‌هایی که در اطرافمان فعالیت می‌کنند را مثال بزنیم اکثراً مبتنی بر فناوری هستند. و معمولا در یک بستر دیجیتال رشد و توسعه پیدا کرده‌اند. پس شاید بدون دخالت تکنولوژی فکر کردن به ایده استارت آپی بسیار دشوار و دور از ذهن باشد.

با مثالهایی که در ذهنم هست شاید بتوان دستورالعملی برای استارت آپ زدن در ایران و شاید دنیا ارائه داد. البته این موضوع مبحث بسیار عمیقی است ولی خوب برای نوشتن در یک وبلاگ شخصی زیاد نمی‌شود ایراد گرفت.

فرمول استارت آپ زدن: یک کسب و کار سنتی + تکنولوژی = استارت آپ

  • فروشگاه فیزیکی سنتی + تکنولوژی = دیجیکالا
  • بنگاه املاک یا ماشین + تکنولوژی = دیوار
  • کتابفروشی سنتی + تکنولوژی = آمازون
  • دانشگاه سنتی + تکنولوژی = متمم
  • آژانس مسافرتی + تکنولوژی = علی بابا
  • مسافرخانه سنتی + تکنولوژی = Airbnb
  • بانک  + تکنولوژی = PayPal

به نظرم اگر مقداری تکنولوژی به یک حوزه یا کسب و کار سنتی  که بویی از تکنولوژی نبرده و در کشور ما هم کم نیستند تزریق کنیم شاید یک استارت آپ جدید متولد شود.

“در واقع، طرح کسب و کار ۱۰۰۰۰ استارت آپ بعدی مشخص است. X را بگیر و کمی به آن هوش مصنوعی اضافه کن.

چیزی پیدا کن که با تزریق کمی هوشمندی آنلاین بتوان آنرا بهتر کرد.”

کوین کلی

یک نظر در “ایده‌ای برای استارت آپ زدن در ایران

  • Pingback آیا باید از به سرقت رفتن ایده‌ها و دانسته‌هایمان هراس داشته باشیم؟ - سایلاگ

  • ۱۳۹۷-۰۱-۰۸ در ۱۱:۰۸ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    پاسخ سئوال فوق: آیا باید از به سرقت رفتن……….
    اتفاقاً من هم اون کتاب سیلویا برنشتین در مورد آکواپونیک رو خوندم که کتاب بسیار جالبی بود و منو تشویق کرد که برم و کتاب بسیار مفیدی از انتشارات سازمان جهانی کشاورزی یعنی کتاب مقدمه ای برآکواپونیک که کتاب بسیار جامعی دراین زمینه است چندین بار بخوانم و آنرا ترجمه کنم که هنوز آنرا به پایان نرسانده ام که بزودی آنرا تمام خواهم کرد و آنرا به چاپ می رسانم، اما قبل از آن حدود چهارسال قبل پس از جستجو و پرینت گرفتن از صدها صفحه مطالب متنوع این مورد در اینترنت به نتایج بسیار جالبی در مورد این سیستم دست پیدا کردم که هنوز هم به تحقیقات و مطالعاتم ادامه می دهم وکتابی هم در این مورد نوشته وچاپ نمودم و معتقد هستم که بالاخره به نتیجه مطلوب که طراحی و ساخت و ارایه آن می باشد خواهم رسید که تاکنون چندین دستگاه ازجمله سیستم لایه نازک و جریان عمیق و جریان فروکش را ساخته و با موفقیت آزمایش و نیز درآنها بیشتر صیفیجات و سبزیجات ازجمله گوجه فرنگی، بادمجان،خیار و از همه مهمتر خربزه و ریحان را کشت نمودم که بدون اغراق اندازه خربزه پرورشی در این سیستم بیش از پنج کیلو وزن و از مزه و طعمی بسیار عالی برخودار بود و نیز ریحان را در این سیستم پرورش دادم که طول آن بیش از دو متر شد و بزر آنرا هم برداشت کردم و هنوز هم یک سیستم به نام مدیا که از همان واسطه های رشد یعنی لیکا و پوکه معدنی در بستررشد آن استفاده نمودم در بالکن منزلم درحال کارکردن می باشد که در آن فلفل و هویج کاشته ام که طول ساقه های هویج به بیش از یک و نیم متر رسیده و حاضرم که در صورتی که بخواهید بیایید و از نزدیک مشاهده نمایید و نیز بوته فلفلی که در بهار سال گذشته آنرا در این سیستم کاشتم که هنوز سرسبز و به میوه دهی خود به نحو مطلوبی ادامه می دهد. در اینجا این سئوال برای من پیش آمده که آیا کار شما از این شاخه به آن شاخه پریدن نیست و قبل از اینکه کاری را تا آخر ادامه دهید و به سرانجامی برسید به کار دیگری می پردازید که آن هم بعد از مدتی سرانجامی نخواهد داشت و منظورتان از بحث فوق چه چیزی می باشد آیا رواج یأس و ناامیدی در دل دیگران است؟

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.