رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر درون

در سال‌های مختلف با اختیار یا به زور آدرس ایمیلم را در اختیار بعضی سایت‌ها و کسب و کارها قرار داده‌ام. امروز تاریخ مصرف خیلی‌ از آن‌ها برایم تمام شده و دوست ندارم هیچ ایمیلی از آن‌ها دریافت کنم. اخیراً یکی از شرکت‌ها ایرانی ایمیل‌های تبلیغاتی خود را مکرر به من می‌فرستاد و هرچه قدر هم تلاش می‌کردم نمی‌توانستم از این مزاحمت خلاضی یابم. چرا؟ چون هیج لینک یا دکمه‌ای برای لغو عضویت وجود نداشت. حتی ایمیلی به آنها ارسال کردم و توضیح دادم که این سال‌ها دیگر نیازی به خدمات آن شرکت ندارم ولی هیچ پاسخی دریافت نکرده و آن‌ها کماکان به ارسال نامه یا بهتر بگویم هرزنامه ادامه می‌دهند. مثلاً در شکل زیر یک شرکت خارجی برایم ایمیلی فرستاده ولی هیچ جای صفحه امکانی برای توقف اشتراک تعبیه نکرده.

چند پست قبل (+) اشاره کردم که بین رفتار‌های کوچک و بزرگ ما رابطه‌ای وجود دارد که اگر چه شاید موفق شویم عادت‌هایِ بدِ بزرگ را پنهان سازیم ولی مدل ذهنی ما از روی رفتارهای کوچک قابل شناسایی و حدس زدن است. مثلاً کسی که آگاهانه و بدون دغدغه پارک سوبل می‌کند یا در اینستاگرام تفننی کامنت فحاشی ارسال می‌کند فردا اگر مسئولیتی هم به دوش او قرار دهیم به احتمال زیاد از خطوط قرمز تعیین شده رد خواهد شد.

در همین ایمیل مارکتینگ، شرکتی که عمداً امکان انصراف از خبرنامه را به مشتریان خود نداده و همین حق کوچک را از آن‌ها سلب می‌کند احتمالاً در صورت خرید محصول هم حق و حقوق مشتری را رعایت نخواهد کرد. و شاید نهایتاً همین کار باعث انصراف مصرف‌کننده آگاه و حساس به امر شود.

پی‌نوشت: فواد انصاری عزیز سایت unroll.me را پیشنهاد داد که می‌توانید یکجا کل خبرنامه‌هایی که به ایمیلتان ارسال می‌شود را لغو اشتراک کنید.