توئیت‌های گذری

– یکی دغدغه‌اش تورّم است یکی دیگه تورِ رم

– این کیوسک‌های کتاب را دیدین  تو خیابونا؟ تو جامعه ما تنهایی چیزی که اگر تو خیابان ولش کنی کسی نمی‌دزده همین کتاب است.

– یک مقدار از قضیه‌ی نابود کردن روحیه علمی در جامعه و فراری دادن مردم از علم، تقصیر همین دکتر و مهندس و استاد دانشگاه و دانشجوهاست که پرچمدار علم در جامعه هستند. چرا؟ چون اونقدر عملکردشون ضعیف بوده که هر آدم بی‌سواد نگاه می‌کنه می‌گه اگر آخر و  عاقبت علم و کار علمی این‌ است همین که بهتر سراغ علم نرفتم.

– کسی که از یک ابزار استفاده می‌کنه می‌شه عین اون ابزار. اونهایی که زیاد تلویزیون می‌بیند میشن آدم‌های تلویزیونی. کسانی که زیاد کتاب می‌خونن می‌شن آدم‌های کتابی. یک عده میشه آدم‌های تلگرامی یا آدم‌های اینستاگرامی یا آدم‌های تحت وب. این آخری برای من بیشتر مصداق داره. آدم‌هایی که با وب عجین شدن تا شبکه‌های اجتماعی یا کتاب.

– اون چیزی که مردم پسند است یا اصطلاحاً popular لزوماً خوب نیست. مثلاً کسی که سلبریتی است حتماً آدم موجهی نیست ولی عکس این قضیه درست نیست. آدم‌های فوق العاده خوب داریم که سلبریتی هم هستند.

–  معیار تخصص چیه؟ به قول یاور مشیرفر اگر کسی تونست در یک زمینه “یک میلیون کلمه” بنویسه بعدش می‌تونه خودش را متخصص معرفی کنه. وگرنه هر کس می‌تونه صبح بلند بشه توی بیو اینستاگرام بنویسه “متخصص فلان”

– با اینکه تجربه‌ی کمی در خوندن کتاب‌های انگلیسی و فارسی دارم ولی نمی‌دونم چرا وقتی نسخه انگلیسی یک کتاب را می‌خونم بیشتر می‌فهمم تا نسخه‌های فارسی. علت‌های مختلف داره: یا ما مترجم خوب نداریم یا زبان فارسی کشش متن‌های علمی و به روز را ندارد. بعضی موقع‌ها می‌گم کاش زبانم مادری‌ام انگلیسی بود واقعاً زبان فارسی چه چیزی به ما داده؟ پدرم در اومد آنقدر Alt+ Shift و Ctrl + Shift تو زندگی گرفتم. گذشته از شوخی زبان فارسی یک زبان شاعرانه، غیرعلمی، گنگ و پر از ابهام و ایهام. زبان فارسی نمی‌تونه ما را، در دنیای امروز نجات بده.

–  نوشتن برای من راحتر از ترجمه‌ است. شاید به خاطر اینکه ترجمه با سیستم دو مغز اتفاق میافته و نوشتن با سیستم یک. چون سیستم یک انرژی کمتری می‌خواد پیر آدم در میاد تا یک چیزی را ترجمه کنه.تازه ترجمه یک چارچوب بهت تحمیل می‌کنه که نمی‌تونی حرف دل خودت را بزنی یا اینکه چیزی را کم و زیاد کنی. بهترین راه اینه که چند تا منبع انگلیسی را  آدم بخونه و بعد برداشت خودش را به زبان فارسی بنویسه. باور کنید برای یک ساعتی که برای ترجمه وقت می‌گذاریم دیدگاه خودمون را بنویسم انرژی کمتری صرف ‌کردیم.

0 نظر در “توئیت‌های گذری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.