پدیده‌یِ توزیع‌شدگی: چرا وبلاگ‌‌‌های ضعیف هم ارزش خواندن دارند؟

این حرفی که اینجا می‌زنم و می‌گویم “بهتر است وبلاگ‌نویسان ضعیف را هم دنبال کنیم” نه بابت اینکه خودم به آن عامل هستم و همه وبلاگ‌ها را دنبال می‌کنم ولی یک واقعیت دوران جدید است.

دنبال کردن آدم‌ها و وبلاگ‌نویسان جوان و ضعیف از این بابت ضروری به نظر می‌رسد که دیگر در جهان علم و دانش و دانایی یک جا جمع نیست.

این ناشی از پدیده‌یِ توزیع شدگی است که محمدرضا در فایل صوتی تفکر سیستمی توضیح داد.

آنطور که من برداشت کردم، توزیع شدگی می‌گوید دیگر قرار نیست چیزهای خوب یکجا جمع شود.

دیگر، دانش دنیا تنها در دست دانشگاه و استادان دانشگاه نیست

دیگر، دانش عالم محدود به یک سری آدم مشهور و باسواد نیست

دیگر، همه‌یِ دانش جهان در چند جلد کتاب معروف خلاصه نشده

قبلاً در دنیا مراکز و قطب‌هایی بوده که همه برای افزایش دانش به آن مراجعه می‌کردند مثل دانشمندان بزرگ، کتاب‌های مشهور و سایت‌ها و منابع علمی معتبر

ولی دیگر در این روزگار علم و دانش و آگاهی و حکمت همه جا پخش شده ‌است.

نه تمامِ درک و شهور و دانایی در فلان استاد یا عالم یا نویسنده مشهور جمع شده و نه در فلان کتاب یا رفرنس علمی

دانش همه جا هست.

همه جا گسترده شده.

 در حرف‌های یک آدم معمولی گرفته تا نوشته‌های یک وبلاگ‌نویس درجه سوم.

ما اگر خود را محدود خواندن چند نویسنده و وبلاگ‌نویس مشهور کنیم شاید از ۸۰ درصد اتفافات و ماجراهای جهان بیخیر شویم

البته صددرصد نمی‌شود هم را دنبال کرد ولی سعی کنیم بعضی مواقع به وبلاگ‌های ضعیف هم سر بزنیم.

.

2 نظر در “پدیده‌یِ توزیع‌شدگی: چرا وبلاگ‌‌‌های ضعیف هم ارزش خواندن دارند؟

  • ۱۳۹۷-۰۷-۱۴ در ۸:۳۹ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام. ممنون از مطالب خوب وبلاگ. مشکل اصلی این روزها نه وبلاگهای ضعیف و قوی و خواندن یا نخواندن آنها، بلکه غربت .بلاگ و وبلاگ‌نویسی است. شاید بی‌توجهی به آنها عامل رکودشان است و شاید هم توسعه شبکه‌های اجتماعی دم دست‌تر. هرچه هست، از غربت .بلاگ‌نویسی نمی‌توان گذشت. در زمان اوج وبلاگ نویسی – حداقل در ایران – وبلاگهای بی‌نام ولی بسیار پرمحتوا داشتیم. کاش می‌توانستیم به آن دوران برگردیم.

    پاسخ
    • ۱۳۹۷-۰۷-۱۴ در ۹:۱۲ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      به نظرم همین خواندن ما باعث می‌شود خیلی از وبلاگ‌نویسان تازه‌کار روحیه بگیرند و به کار خود ادامه دهند.
      حداقل کاری که از دست ما برمی‌‌آید خواندن پست‌ها و احیاناً کامنت گذاشتن برای وبلاگ‌های تازه است
      مثل کامنت شما که باعث خوشحالی و تجدید روحیه در امثال من وبلاگ‌نویس است.

      پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.