عطش شرکت‌های تکنولوژی برای جمع آوری اطلاعات

در یکی از مطلب قبلی با عنوان گوکل چطور مکان شما را تشخیص می‌دهد؟ توضیح دادم گوگل چطور مکان جفرافیایی کاربران را تشخیص می‌دهد حتی بدون اینکه خود کاربران متوجه باشند.

در واقع گوگل برای به حرکت درآوردن و سرپا نگه داشتن ماشین بزرگ هوش مصنوعی خود نیازمند حجم بسیار زیادی از اطلاعات است.

یادم می‌آید چندسال پیش گوگل ماموریت خود را  سازمان دهی اطلاعات جهان نامگذاری کرده بود.

 

 

تمام تلاش گوگل و شرکت های دیگر تکنولوژیک در این است که بتوانند داده های بیشتری از کاربران جمع آوری کنند. مکان جغرافیای کاربران هم از پرطرفدارترین اطلاعاتی است که گوگل به دنبال جمع آوری آن است. در اصل مکان جغرافیایی “نقطه اتصال” دنیای دیجیتال با دنیای فیزیکی است.

اخیراً خبری منتشر شد که گوگل مختصات دکل‌های مخابراتی نزدیک دارندگان گوشی‌های اندروید را به صورت مخفیانه جمع آوری می‌کند. ممکن است بپرسید مکان دکل‌های مخابراتی یا همان که ما می‌گوییم BTS  چه ارزشی دارد؟

با داشتن مختصات تنها سه دکل مخابراتی نزدیک شما می‌توان مکان دقیق گوشی مشخص را تعیین کرد. این مساله اصطلاحاً Triangulation یا مثلث سازی نامیده می‌شود. با اپلیکیشن های مثل Network Signal Info و OpenSignal می‌توانید cell tower های اطراف خود را ببیند.

 

اگر مکان سه ایستگاه مشخص باشد فاصله شما با هر ایستگاه با داشتن زمان رفت و برگشت سیگنال قابل محاسبه است. این اطلاعات حتی زمانی که سیم کارت روی گوشی نصب نیست باز رد و بدل می‌شود

 

نکته جالب اینکه این اطلاعات حتی در حالتی که GPS گوشی خاموش است و حتی گوشی فاقد سیم کارت است قابل جمع آوری و ارسال است.

البته مشخص است که چرا گوگل از این اطلاعات استفاده می‌کند. بیش از ۹۰ درصد درآمد گوگل از تبلیغات اینترنتی است و هر چه قدر این تبلیغات دقیق و هدفمند باشند درآمد گوگل بیشتر می‌شود.  اگر گوگل اشتباهاً تبلیغات وکیلی که در نیویورک کار می‌کند را به کاربر فرانسوی نشان دهد یعنی گوگل به درآمد خودش آسیب زده است.

گوگل همچنین برای بالا بردن کیفیت نتایج جستجو اقدام به شخصی سازی (personalization) جستجو برای افراد می‌کند مثلاً اگر شما در شهر زاهدان باشید و به دنبال یک رستوران بگردید گوگل نزدیک ترین رستوران را به شما نشان می‌دهد. این نزدیکی در شعاع ۱۵ مایلی یاا ۲۵ کیلومتری مکانی است که شما در آن قرار دارید ولی گوگل از کجا می‌داند شما در زاهدان هستید؟ گوگل به نحوی مکان شما را پیدا می‌کند یا حدس می‌زند.

حتی اخیراً به حدی دقت گوگل زیاد شده است که اعلام کرده سرویس‌های محلی گوگل مثل google.nl  یا google.ca  یا google.com.af عملاً هیچ تاثیری روی نتایج جستجو ندارند و شما هر جا دنیا باشید گوگل به طور اتوماتیک مکان شما را تشخیص می‌دهد و نتایج را متناسب با مکان شما نشان می‌دهد.

اگر هدف‌ جمع آوری اطلاعات از کابران محدود به تبلیغات باشد قابل تحمل است ولی آیا امکان دارد اطلاعات شخصی ما در اختیار نهادهایی غیر از گوگل و ماکروسافت و فیس بوک قرار گیرد؟

اپراتورها و شرکت ارائه کننده اینترنت به تمام اطلاعاتی که ما ارسال می‌کنیم دسترسی دارند و از آن نگهداری می‌کنند. با اینکه اعلام می‌شود این کار غیرقانونی و غیرممکن است. مثال‌های زیادی می‌توان از بین اخبار رسانه‌ها پیدا کرد که نشان می‌دهد این کار اتفاق می‌افتد.

یک مثال بسیار دور و نامانوس بزنم. سال ۹۱ به آقای لاریجانی در قم حین سخنرانی حمله شد و سال بعد ۹۲  گزارشی از رسیدگی به این حادثه منتشر شد. گویا در این اتفاق معترضان با پیامک همدیگر را سازمان دهی می‌کردند. در بخشی از گزارش آمده کل اس ام اس هایی که در شهر قم و در همان ساعت ارسال شده توسط کارشناسان بررسی شد. حدود ۳۵ هزار پیامک. حتی عین پیام هم آمده است. اگر پیامک‌ها جایی ذخیره نمی‌شوند چطور ممکن است بعد از چند ماه آن‌ها را تجزیه و تحلیل کنند؟

 

اخیراً در حال جستجو در سایت TED بودم که به یک ویدیویی جالب رسیدم. در ارائه آقای Malte Spitz توضیح می‌دهد اتحادیه اروپا در سال های اخیر قانونی را تصویب کرده که اپراتورهای موبایل و شرکت های ارائه کنندگان خدمات اینترنت تمام اطلاعات کاربران را به مدت ۶ تا ۲ سال در سرورهای خود نگهداری کنند. او برای اینکه به اطلاعات شخصی خودش که توسط اپراتور بزرگ آلمانی جمع‌آوری کرده دست پیدا کند علیه شرکت شکواییه تنظیم می‌کند و پس از کش و قوس های فراوان نهایتاً سی دی تمام اطلاعات خود را برای ۶ ماه اخیر چنگ می‌اورد ولی با کمال تعجب می‌بیند که در واقع تمام زندگی او توسط اپراتور جمع اوری شده. از جمله جاهایی که رفته و پیام هایی که به دیگران فرستاده. خود ویدیوی که ۱۰ دقیقه است را می‌توانید در سایت TED ببینید ولی من ۳ دقیقه  از آن را اینجا قرار دادم.

 

لینک دانلود ویدیو – حجم ۱۸ مگ

همانطور که در ویدیو توضیح می‌دهد آقای Spitz و دوستانش همه اطلاعات را روی یک نقشه پیاده سازی می‌کنند و امروز می‌توانید از سایت zeit.de آنرا ببینید. اینکه دقیقاً کجا رفته و چه کارهایی کرده. با کلیک بروی دکمه play‌ می‌توانید شهرهایی که او رفته را ببینید.

 

او در ارائه خود به نکته‌ی جالبی اشاره می‌کند. اگر هر ارتباط بین دو نفر را به صورت یک خط نشان دهیم وقتی کسی یا فرد دیگری تماس می‌گیرد یک شبکه عظیم ارتباطات ایجاد می‌شود. هر چه قدر تماس شما یا یک نفر بیشتر باشد قطر خطوط بیشتر و بیشتر می‌شود.

حال چه استفاده‌هایی که نمی‌شود از این داده ها کرد. مثلاً اینکه نقاط پررنگ احتمالاً لیدرهای جامعه هستند و …

 

هر نقطه یک فرد است و تماس بین دو فرد با یک خط مشخص شده است. هر چه ارتباطات فرد بیشتر باشد چگالی خطوط افزایش پیدا می‌شود. نقاط پررنگ افراد پرطرفدار را نشان می‌دهد

 

نتیجه اینکه اگر موبایل به ظاهر دستگاهی مفید و ضروری به نظر می‌رسد شاید در نگاه بدبینانه دست بند و قلاده ی باشد بر گردن انسان که کنترل آن در اختیار شرکت ها و دولت ها است.

 

مطلب مرتبط: مروری بر یک ویدیو از TED

 

9 نظر در “عطش شرکت‌های تکنولوژی برای جمع آوری اطلاعات

  • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۱۲:۰۶ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    آقای کریمی سلام خیلی مطلب خوب و جالبی بود
    خیلی از پست های وبلاگ شما رو دوست دارم پیشنهاد می کنم دکمه ی لایک رو برای وبسایت تون فعال کنید
    توی متمم می خوندم که گوگل گفته دیگه اینکار رو نمی کنه این که لوکیشن کاربران رو ذخیره می کنه ولی راستش رو بخواین من باور نکردم
    به نظر من این جور مسایل رو به عنوان واقعیت در دنیای کنونی در نظر گرفت
    به قول محمدرضا شعبانعلی امنیت در اینترنت شوخی بیشتر نیست
    مگه اطلاعاتی که ما رد و بدل می کنیم چه ارزش مهمی داره که نگران بشیم از ما جاسوسی می کنند
    اون ها در قبال این اطلاعات ۱۰ برابر به ما خدمت می دهند

    پاسخ
    • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۱۰:۳۹ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      ممنون الیاس که به اینجا سر می‌زنی.
      دیدگاه بعضی افراد اینه که دغدغه‌های حریم خصوصی بیشتر برای کشورهای توسعه یافته است تا ما. اگر دولت کنترلی روی مردم نداشته باشه و هیچ کس نتونه به حریم خصوصی افراد دسترسی داشته باشه به احتمال زیاد گروه های تبهکاری زیادی وجود دارند که امنیت جامعه را به هم بزنند. این‌ها نظرشون اینکه که نمی‌توان هم امنیت داشت و هم حریم خصوصی افراد حفظ بشه. باید یکی را فدای دیگری کرد.

      پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۵:۰۵ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام
    گزارش خیلی جالب و البته تا حدی ترسناک بود.
    درمورد نقاط پررنگ (لیدرهای جامعه) ساده ترین کاربردی که در زمینه بازاریابی به ذهنم میرسد این هست که اگر یک برند بتواند چنین افراد موثری را که احتمالا انتخابهایشان هم بر انتخاب دیگر افراد تاثیر گذار است را متقاعد به خرید کند، با یک تیر چند نشان زده و بازارش را به آسانی گسترش میدهد. البته بحث اینکه آیا گوگل این نوع اطلاعات را در اختیار شرکت های ذینفع قرار میدهد یا خیر، همچنان باقی‏ست.

    پاسخ
    • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۱۰:۴۴ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      سلام پریا. به نظرم داخل شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام و تلگرام هم یک گرافی مثل شکل بالا وجود داره و به قول تو میشه از روی آن به لیدرها و افراد تاثیرگذار دست پیدا کرد. البته محمدرضا زمانی که در مورد بازاریابی ویروسی مطالعه کرده بود می‌گفت انتخاب influencer ها کلاً کار پیچیده و تخصصی است و شاید اطلاعاتی که شبکه‌های اجتماعی جمع آوری می‌کنن کمک کنه این افراد راحتتر پیدا بشن.

      پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۱۰:۳۰ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    علی عزیز سلام

    گزارش جالبی تهیه کردی ولی به قول خودت کمی هم دلهره آور است البته واسه ما که نه 🙂

    بسیار ممنون

    پاسخ
    • ۱۳۹۶-۰۹-۰۴ در ۱۰:۴۸ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      وحید جان شاید این اطلاعاتی که گوگل از ما جمع‌آوری می‌کنه برای او یا هر شرکتی دیگری آنچنان ارزش نداشته باشه ولی فکر کن که این‌ها بخوان این داده‌ها را به رقبا یا مدیران یا مشتریان ما بدن. در اون صورت می‌ترسیم که این اطلاعات در اختیار کارفرما با مشتری یا رقیب ما قرار نگیره.

      پاسخ
  • Pingback دولت چین، با دوربین‌های خود، افراد را در چند دقیقه شناسایی می‌کند - سایلاگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.