درباره نقد

شنیدن و قبول کردن نقد برای کسی است که احساس می‌کند به جایی رسیده

یا به سرمنزل مقصود راه پیدا کرده

یا خود را فردی مدعی و صاحب نام می‌داند

من در حال طی مسیر هستم

خوشحالم و تلاش می‌کنم که هر روز قدمی کوچک در راه یادگیری و توسعه برمی‌دارم

به همین دلیل برای کسی که هر روز در حال تکامل است نقد بی‌معنی است

 ‌شنیدن نقد برای کسانی است که عاطل و باطل‌اند و راه زندگی خود را  گم کرده‌اند.

هر روز چشم به دهان مردم دوخته‌اند تا حرف‌های آن‌ها را جامعه عمل بپوشانند

امروز دنبال حرف هابیل می‌روند و فردا دنبال حرف قایبل و نمی‌داند که این دو دقیقاً خلاف همدیگر حکم می‌دهن

دیگران چه چیزی از تو می‌دانند؟

نه دغدغه‌ی مرا می‌شناسند

نه دردها و ترس‌ها

نه آرزوها و اهداف آینده من را

نه نقاط قوت و ضعف

و نه استعدادهای من را

 مردم از شنیدن درد فرزند و همسر و والدین خود عاجزند

چطور تو را درک خواهند کرد؟ تا برایت نسخه موفقیت و پیشرفت بپیچند

هر کلمه‌ی که در ذهن‌شان می‌چرخد معنی و مفهومی جدا دارد از آنچه در ذهن تو‌ست

وقتی می‌گوید شیر منظورش شیر آبخوری است و تو به شیر جنگل فکر می‌کنی

وقتی می‌گوید موفقیت منظورش چقدر دیگران را سرکیسه کردن است و صفرهای حساب را بیشتر کردن و تو فکر می‌کنی موفقیت یعنی اینکه روی دیگران تاثیر بگذاری

وقتی می‌گوید دستاورد منظورش “پیشرفت” است و تو وقتی به دستاورد فکر می‌کنی معنی “رشد” را در ذهن مجسم می‌کنی

در این سالاد کلمات تو را متهم به بی‌دستاورد بودن و ناموفق بودن می‌کند

و تفکرات معیوب و متعفن خودش را در بسته‌بندی زیبای انتقاد به تو تقدیم می‌کند

و تو نمی‌دانی که دنیای تو هزاران فرسخ با دنیای او فاصله دارد

پس چشمهای و گوش‌هایت را به روی حرف‌های منتقدان ببند و خودت را در فضای زیبای انسان بودن و خطاکار بودن رها کن.

کوپن اشتباه و خطا و گناه فقط برای انسان زده شده. تو هم به اندازه کوپن‌هایت حرف‌های اشتباه بگو و کارهای ناثواب انجام بده

لحظه‌ی به داد و فریاد منتقدان گوش فرا نده. بگذار آنقدر فریاد بزنند که دهانشان خشک و مغزهایشان فرسوده شود.

5 نظر در “درباره نقد

  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۵ در ۴:۵۱ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام
    من وقتی متونی مشابه متن همین پست میخونم منتها در حجمی بیشتر که طبیعتا باید کتاب باشه متاثر میشم و خودمو بیشتر تو جمع میندازم که یه نوع راستی آزمایی بشه برام که چاره ی دیگری پیدا نمیکنم وگرنه یکراست باس برم تو غار اصحاب کهف و خوف این میره که جز اون گروهی بشم که اخرت و دنیا رو با هم از دست دادن و خوشا بحال انان که حداقل دنیا و پیشرفت و شیر آبخوری رو دارن

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۵ در ۱۱:۳۹ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام؛ من شما رو فرد موثر و بااطلاعی میدونم. همین که سخنرانی گردهماییتون رو از بهترین ها دونستند این رو نشون میده ولی متن شما به نظر من اتفاقا بیشتر سالاد کلمات بود، راستش به نظرم همه در تحلیل های کل نگر و اجتماعی مستعد نیستند، شما احتمالا در تحلیل های تخصصیتون که مبحث محتواست بسیار موفق تر باشید.
    نه این پست و نه پست قبلی برای من مفهوم و مجاب کننده نبود. گویا نگرانی درباره رواج فرهنگ نادرست بین متممی ها درست تر از اون چیزیه که تصور من بود. استاد شعبانعلی خصوصیات زیادی داره گویا غرور و نقدناپذیری ایشون واگیر بیشتری از صفات مطلوبترشون داشته.

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۶ در ۱۱:۵۸ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    علی جان

    با احترام برای شخص خودت، اندیشه ات در مورد نقد با مراتب زیادی از تعریف دقیق نقد فاصله گرفته است.
    به نظر میرسد آنچه شما از “نقد” در ذهنت داری واژه ها و مفاهیمی نظیر «تعریف و تمجید» یا «تخریب و هجو» باشد تا نقد.
    انتقاد لازمه و پیش برنده تفکر و رشد و هم پیشرفت است. از یاد نبریم که ما «توسعه نیافته» ایم و صرفا با تعریف مفاهیم «رشد» و «پیشرفت» در کنار هم «توسعه» برایمان حاصل نمی شود. توسعه اتفاقا در بخش هایی از خود، برآیند تضارب آرا و نقد افکار همدیگر است.

    دوست دارم «سی ویژگی نقد کردن از دکتر سریع القلم» را رفرنس بدهم. در آن نوشته به خوبی توضیح داده می شود، «نقد» اساسا چیست و چگونه باید انجام گیرد.

    با مهر
    یاور

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۶ در ۸:۱۴ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    علی عزیز.
    من هم مثل تو موافقم که نباید چندان به حرف بقیه توجه کرد ولی به نظرم بدنیست گه‌گاهی بازخوردبگیریم و ببینیم تحلیل‌هاشون بر چه مبنایی هست.
    به هرحال ما پیامبر نیستیم و ممکن الخطاییم. پس شاید بد نباشد، گه‌گاهی‌ نیم‌نگاهی به بازخورد بقیه داشته باشیم. شاید یک درصد حرف‌شان درست از آب درآمد.
    نوشتن چنین پستی برای من سخت بود. من راببخش اگرپا را از محدوده خودم فراتر گذاشتم.

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۶-۰۷ در ۶:۳۲ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    به نظرم
    خط به خط این نوشته با توجه به نوشته پیش شما در عین احترام به شما، پر از غرور هست
    نوشته شما به تنهایی عالی
    ولی غرور نه

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.