ده سال دیگه چی؟

الان حالم خوبه

خدا شکر جیبم پر پوله

وضع کسب و کار هم توپه.

اوضاع اقتصاد هم عالیه

ولی یک سوال

الان همه چیز خوبه، ده سال دیگه چی؟

آیا باز همین درآمد خواهد بود؟

آیا تمام دانسته‌ها و تجربه‌هایی که امروز می‌دونیم ۱۰ سال دیگه به درد می‌خوره؟

ایا ده سال دیگه اصلاً صنعتی که توش فعالیت می‌کنیم وجود خواهد داشت؟

امروز که بی‌رقیب و بی‌همتا هستیم و غرور ما را فرا گرفته ده سال دیگه بدون رقیب خواهیم موند؟ یا رقبای جدیدی از راه خواهند رسید؟

یکی از آشنایان تعریف می‌کرد حدودهای سال ۱۳۷۴ وقتی تو یک شرکت تهیه کننده لوازم برقی کار می‌کرد آنچنان به مهندس برق نیاز داشتند که هر مهندسی از دم در کارخونه رد می‌شد دستشو می‌گرفتن و سرکار می‌بردن. البته شرایطی که مهندس اعلام می‌کرد این بود:

یک واحد خانه سازمانی

دو وعده سفر خارجی در هر سال

یک خودرو

پاداش آنچنانی

و چیزهایی که دقیقاً یادم نیست. حالا چی شد که ۱۰ و ۱۵ سال بعد همون مهندس باید التماس همون کارفرما را می‌کرد که یک حقوق بخور نمیر مصوب قانون کار بهش بده؟ چی شد اون جلال و شوکت مهندس‌ های عمران و برق دو دهه ۷۰؟ روزگار شاخشون را شکست.

به نظرم نباید فکر کنیم چون تغییر در گذشته بسیار کند بوده آینده هم همین طور خواهد بود. اگر بین دهه ۵۰ تا دهه ۸۰ هیچ تغییری در جامعه اتفاق نیافته نباید نتیجه گیری کنیم آره احتمالاً تغییرات ۱۰ سال آینده هم به همین کندی خواهد بود.

ما در عصر دیجیتال هستیم. هر روز داره ابزارها جدید دیجیتال معرفی می‌شه. هر ماه داره حجم اطلاعات و دانسته‌های بشر چندبرابر میشه. ما در بحبوحه بزرگترین تحول در نظام عالم از ابتدای پیدایشش هستیم. هر کسی نتونه خودش را با این تغییر هماهنگ کنه زیر چرخ های طبیعت له می‌شه. تکنولوژی به هیچ چیز رحم نمی‌کنه.

توی یکی از گزارشات می‌خوندم تا ۲۵ سال آینده ۷۵ درصد کسب و کارهایی که الان (در سطح جهان) می‌شناسیم وجود نخواهند داشت. یعنی هیچ تضمینی نیست شرکت هایی مثل اپل و ماکروسافت و گوگل تا ۲۵ سال آینده وجود داشته باشند. چه برسه به شرکت های غیرتکنولوژیک.

حکایت کشور ما که دیگه خیلی غریبه. مطمئن هستم تا ۲۵ سال آینده هیچ شرکتی از شرکت هایی ایرانی باقی نخواهند بود. شرکت های تکنولوژیک که نداریم. شرکت های سنتی هم در رقابت با محصولات چینی از بین خواهند رفت.

تو این حال و روز خندم می‌گیره به حال کسانی که هر ماه داره بیمه تامین اجتماعی می‌ریزه تا بیست سال دیگه براشون حقوق پرداخت کن. از کجا؟ آیا اصلاً کسب وکاری خواهد بود که کسی بره توش کار کنه و بعد بخشی از حقوق اون را بگیرن و بدن به عنوان بازنشستگی؟

حال ایران که چه عرض کنم حال خاورمیانه هم خرابه. وضع طوری شده که حتی عربستان به فکر افتاده که تا سال ۲۰۳۰ اقتصادشو خصوصی کنه و وابستگی خودشو به نفت از بین ببره. کشوری که اصلاً به نظر نمیرسه به این جور کارها نیاز داشته باشه.

حالا ما دلمون خوش کردیم به نفت. ۲۰ تا ۳۰ دیگه همه چیز می‌خواد برقی و خورشیدی بشه. دیگه کسی نفت نمی‌خره تا بسوزونه.

فقط تنها حوزه‌هایی که برای ما ایرانی‌ها می‌مونه حوزه های نرم است. حوزه سخت دیگه نمی‌تونیم وارد بشیم. دوره‌اش گذشت و ما خواب بودیم. صنایع سخت مثل صنعت خودروسازی که کاملاً مشخصه تا  ۱۰ سال دیگه احتمالا صنعت خودروسازی ملی نخواهیم داشت. ولی صنایع نرم هنوز جای کار داره. باز می‌تونیم در این زمینه جلو بیافتیم. حتی به نظرم حوزه آی تی هم برای ما خوب نیست. چون دیگه کشورهایی مثل هند و چین هم در این زمینه کامل جلو افتادن و ما شانسی برای موفق شدن نداریم.

به نظرم حوزه محتوا و اقتصاد محتوا خیلی می‌تونه درآمد زایی برای کشور ما داشته باشه. اینکه نگاه کنیم ببینم از این زیرساخت های فناوری چه استفاده ‌ی می‌تونیم بکنیم. امروز خیلی از امکانات به طور مساوی بین ملت‌ها تقسیم شده و تو زمینه زیرساخت فناوری بین ما و آمریکا و چین هیچ فرقی نیست. باید از این فرصت استفاده کنیم. این آخرین فرصت ماست. وگرنه ما و شاید خاورمیانه برای همیشه منقرض بشیم.

یک نظر در “ده سال دیگه چی؟

  • ۱۳۹۶-۰۹-۰۲ در ۱:۴۱ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام جناب کریمی
    این، از اون دست پست های تکان دهنده بود!

    چند سال پیش (مثلا سالهای ۹۱ و ۹۲) هرازگاهی با حسرت از سالهای طلایی که دیده و لمس کرده بودیم (اگه مثل اکثریت بخوام ربطش بدم به شخصی خاص، دوران سید محبوب عبا شکلاتیمون!) یادی میکردیم و افسوس می خوردیم . یعنی می گفتیم یادش بخیر مثلا ۸ یا ۱۰ سال قبل…

    اما امروز طوری شده که آرزوی وضعیت سال ۹۵ رو می کنیم!
    یعنی به ضرب المثل معروف “هرسال دریغ از پارسال” رسیدیم.
    خلاصه اینکه شخصاً فکر می کنم در مورد برهه زمانی ۱۰ ساله، خیلی دست و دلبازی کرده باشین! 🙂

    با این وضعیت هنوز نتونستم فاز اون بنده خدایی رو بفهمم که مثلا داره ۴۰ میلیارد هزینه توسعه فاز جدید تولید محصولی میکنه که همین امروز عرضه اون محصول خیلی بیشتر از تقاضاشه!
    بگذریم

    بهرحال باید در این وانفسای سرعت و رقابت و دوران گذار، کاری انجام بدیم
    ما که با نهایت توان، انگشتهامون مشغول فعالیت و فوروارد کردن مطالب تکراری و تهوع آوریه که ما در فلان دوران چی می خوردیم و اونا مارمولک می خوردن.
    ولی به نظر میرسه اونا کارهای دیگه ای در این فاصله انجام دادن:
    https://www.kaust.edu.sa/en/study/faculty

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.