شبکه‌های اجتماعی، بهشتی با دیوارهای بلند

در جاده‌ای تاریک و سوت کور

نور لرزان چراغی را دیدم

ناگزیر بودم شب را توقف کنم

صدای زنگ ورود به هتل را شنیدم

با خودم گفتم اینجا می‌تواند بهشت یا جهنم باشد.

و سپس شمعی روشن شد

و راه را نشانم داد

پایین راهرو صدایی می‌آمد

“به هتل کالیفرنیا خوش آمدی”

مسئول شب گفت: ما برای پذیرایی از شما آماده ایم

شما هر زمان که مایل بودید می‌توانید بروید

ولی هرگز نمی‌توانید اینجا را ترک کنید

you can check-out any time you like

but you can never leave

این جملات بخشی از آهنگ مشهور و زیبای هتل کالیفرنیا است که امروز دست مایه اصطلاح اثر هتل کالیفرنیا یا California Hotel Effect شده. جایی که هر وقت شما خواستید می توانید وارد شوید ولی هرگز نمی توانید از آنجا خارج شوید. این مثال در اقتصاد و  حوزه رسانه به کار برده می شود. طوری که شبکه های اجتماعی را مصداقی از هتل کالیفرونیا می دانند.

اجازه بدهید یک مثال بزنم، شاید دقت کرده باشید آدرس‌هایی که در caption اینستاگرام قرار می‌دهید، لینکی برایشان ظاهر نمی‌شوند و به صورت متن باقی می‌ماند.

یا اینکه چرا در شبکه‌های اجتماعی در قسمت پروفایل خود، اجازه قرار دادن لینک به نرم افزاری های دیگر را نمی‌دهند؟ با اینکه تمام مسیرهای ورودی به این شبکه ها همیشه آسان و سهل وصول  طراحی شده است.

یک تجربه شخصی ذکر کنم. چون از تلگرام استفاده نمی کنم دنبال راهی بودم که مطالب بعضی کانال‌ها را به ایمیل خودم ارسال کنم خیلی جستجو کردم ولی هیچ روشی وجود نداشت. تلگرام اجازه این کار را نمیداد. ولی بالعکس، انتقال از ۳۶۰ سرویس دیگر به راحتی و با قابلیت IFTTT امکان پذیر است. یعنی شما می توانید ایمیل هایتان را در تلگرام دریافت کنید ولی عکس آن امکان پذیر نیست.

چرا تلگرام این استراتژی هتل کالیفرنیایی را دنبال می کند و اجازه خروج اطلاعات و کاربر را نمی دهد؟

چرا این سرویس‌ها تلاش می کنند تمام محتوای و لینک ها در محیط خودشان مصرف شود؟

چرا فیس بوک در اپلیکیشن خود، open in safari یا باز کردن در مرورگر را حذف می‌کند؟

چرا تلگرام با قابلیت instant view ، فیس بوک با امکان Instant Articles  و اسنپ چت با سرویس  Discover feature سعی می کنند کاربران، محتوای سایر سایت ها خبری را در داخل نرم افزار و بدون خروج از آن مطالعه کند؟

فکر می کنم دانستن این خصیصه و خساست  شبکه های اجتماعی به ما کمک می کند به عنوان مصرف کننده یا استراتژیست محتوا  بهتر و دقیقتر به اعضای اکوسیستم دیجیتال نگاه کنیم.  همیشه گوشه چشمی به سیاست دائمی این شبکه ها در ایزوله کردن و قرنطینه کردن کاربران داشته باشیم.

اینکه فرستادن مشتری از  اکانت شبکه های اجتماعی یعنی خانه اجاره ای (Earned  Media) به سایت خودمان (Owend Media)   ممکن است سخت و دشوار باشد.

دقت داشته باشیم که این شبکه های نهایت تلاش خود را انجام می دهند که مشتری از انجا خارج نشود. پس در زمینه CTA  و نرخ کلیک آنها خیلی خوشبین نباشیم.

منابع: (۱) و (۲) و (۳)

6 نظر در “شبکه‌های اجتماعی، بهشتی با دیوارهای بلند

  • ۱۳۹۶-۰۱-۰۹ در ۸:۰۶ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    علی جان
    عجیب که همین چندروز پیش در حال گوش دادن به هتل کالیفرنیا بودم و به لیریک فکر میکردم. اصل لیریک ظاهرا در کنایه به صنعت موسیقی نوشته شده اما همونطور که خودت گفتی هم میشه به خیلی جاها نسبتش داد. و داشتم فکر میکردم که چقدر شبیه به شبکه‌های اجتماعی به نظر میاد. این که میتونی بری بیرون یه سر بزنی اما باز برمیگردی چون به انتخاب خودت اینجا زندانی شدی.ممنون که نوشتی اینا رو تادوباره بهش فکر کنم.

    پاسخ
    • ۱۳۹۶-۰۱-۰۹ در ۹:۱۶ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      ممنون صدرا. من به واسطه مقالات حوزه IT به خود آهنگ رسیدم و دیدم که واقعاً هم آهنگ زیبایی است و اشعار قابل تاملی داره. مثلا جایی میگه we are all just prisoners here of our own device ما با میل خود در اینجا زندانی هستیم. حکایت ما در شبکه های اجتماعی است.
      تو اقتصاد هم گویا به کشورهایی که میشه پولتو توش ببری و سرمایه گذاری کنی ولی اجازه خروج سرمایه را نمی دن، هتل کالیفرنیا گفته میشه. در کل استعاره جالبیه.

      پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۱-۰۹ در ۹:۴۷ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    اگر کمی دقت کنیم خواهیم دریافت که قواعد حضور در سوشال مدیا ها از قواعد و ایدئولوژی مکاتب بعضا سخت گیرانه تر می باشد.
    برای خروج از یک دین (ارتداد) ریسک مرگ رو میشه تقبل کرد و به دین دیگری گرایید ولی در این شبکه ها حتی اجازه ی مردن هم نداریم ):

    پاسخ
    • ۱۳۹۶-۰۱-۰۹ در ۱۰:۰۵ ب٫ظ
      پیوند یکتا

      حسین جان عالی بود تشبیه این محیط ها به فرقه ها و مکاتب. الان هم کسی عضو این شبکه های اجتماعی “نباشد” باید به بقیه جامعه جواب بدهد. مثل بعضی از ممالک دنیا هست که اگر به آیین آنها نباشی باید به خیلی جاها پاسخگو باشی. البته کشور خودمان منظور نیست 🙂

      پاسخ
  • Pingback هر شبکه اجتماعی را بهر کاری ساختند - سایلاگ

  • ۱۳۹۶-۰۸-۲۵ در ۷:۴۹ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    تحلیل بسیار جالبی بود. شاید ۱۰۰ بار این آهنگ را شنیده بودم قبلا اما تابحال از این زاویه بهش فکر نکرده بودم. ممنونم

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.