ایده های خود را در شبکه‌های اجتماعی نسوزانیم

یک ایده جالب به ذهنمان می‌رسد

یک داستان عجیب ولی واقعی از دوستمان می‌شنویم

یک خبر جالب در سایت‌های خبری می‌بینیم

یک تصویر یا کاریکاتور پرمعنا هنگام جستجو در گوگل به چشممان می‌خورد.

یک جمله عمیق ولی کوتاه در یک کتاب می‌خوانیم.

یک اینفوگرافی در سایتی پیدا می‌کنیم.

بعد از همه این‌‌ها دوست داریم فوراً سراغ تلگرام یا اینستاگرام برویم تا سریع و بدون درنگ آن خبر یا لینک یا تصویر یا جمله کوتاه را به دوستان بفرستیم

سریع گوشی خود را بر می‌داریم تا این محتوای جالب یا آموزنده را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذاریم

ولی کمی صبر کنیم…

چرا می‌خواهیم این ایده و محتوای منحصر به فرد را که شاید ساعت‌ها برای پیدا کردن آن صرف کردیم را فوراً بسوزانیم و هدر بدهیم؟

آیا نمی‌توانیم این داستان یا خبر یا تصویر یا لینک را شرح و بسط دهیم؟

آبا نمی‌شود  چیزهای دیگری به آن اضافه کنیم و آن را به صورت یک نوشته بلند در وبلاگ خودمان منتشر کنیم؟

بارها برای من اتفاق افتاده که یک تصویر خنده دار یا اتفاق عجیب یا کاریکاتور عمیق حین وب گردی به چشمم خورده و هوس کردم که آن را سریعاً یکی از دوستان بفرستم

ولی با خود گفتم چرا برای همین تصویر یا لینک یا خبر یک نوشته و محتوای بلند تولید نکنم؟

چرا وقتی می‌توانم به این این تکه پازل پازل‌های دیگری از جنس تجربیات و تفکرات و مطالعات خودم اضافه کنم و آن را به صورت یک محتوای منسجم و پازل کامل نشان دهم چرا خود را راضی کنم که آن را به رایگان در شبکه‌های اجتماعی بسوزانم؟

معمولاً هم این نوشته‌ها به نوشته‌هایی مورد قبول از نظر خودم تبدیل شده

مثل تصاویر و کارتون‌هایی که در مطلب اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی یا سرقت ایده کسب وکار استفاده کردم

یا کلیپ های وایرال که در نوشته میم اینترنتی چیست؟ به آن‌ها لینک دادم.

همانطور که محمدرضا شعبانعلی هم در مطلب نقد کردن زودهنگام داشته‌ها اشاره کردند باید در انتشار محتوا هم صبر پیشه کرد. باید کوپن‌های خودمان را سریع تمام و استفاده نکنیم

در همان مطلب هم در کامنتی به این مساله اشاره کردم.

واقعیت فکر می‌کنم شبکه‌های اجتماعی مثل یک موجود خون‌اشام فقط ایجاد شده‌اند که مغز ما به عنوان سوخت مصرف کنند

 

 

البته نه مغز فیزیکی بلکه ایده‌های ما

این شبکه‌ها می‌خواهند هر چیزی ارزشمندی که در ذهن ما هست را بیرون کشیده و در آخر ذهن ما را تهی کنند

هی دوست دارند ما محتوای بیشتر برای آن‌ها تولید کنیم عکس‌های بیشتری در اینستاگرام بگذرایم حریم شخصی خودمان را بیشتر بسوزانیم بیشتر در تلگرام پیام بفرستیم تا ذهن و مغز ما در آخر روز و ماه و سال خسته و ناتوان و معلول شود

شبکه‌های اجتماعی جایی هستند برای سوختن و سوزاندن ایده. ایده‌هایی که در مرحله نوزادی هستند و شاید هر یک بتوانند روزی به پیکره‌ی بزرگ و تنومندی مثل یک پست بلند وبلاگی یا یک کتاب تبدیل شوند در همان لحظه زایش به تلگرام و اینستاگرام فرستاده شده و طعمه و خوراک شبکه‌های اجتماعی می‌شوند

5 نظر در “ایده های خود را در شبکه‌های اجتماعی نسوزانیم

  • ۱۳۹۶-۰۸-۰۲ در ۲:۴۵ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    به شدت موافق هستم… در واقع محتوای شبکه های اجتماعی فقط مصرف کوتاه مدت داره و این یعنی وقت و انرژی ای که پای شبکه های اجتماعی گذاشته میشه، در نهایت به نوعی هدر رفته… چون مخاطب اون روز به روز کمتر میشه… در حالی که وب سایت ها کارکردی برعکس دارند و عمر محتوا رو به شدت افزایش میدهند.

    باز هم ممنون

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۸-۰۲ در ۷:۰۲ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    به نظرم حتی شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شن دیگه به چیزهایی که می‌بینی و می‌خونی فکر نکنی و تنها رسالت خودت رو فوروارد کردن پیام‌ها و عکس‌ها بدونی و تأسف‌برانگیزتر اینکه احساس خوشایند هم از این کار به طرف دست می‌ده.
    در واقع تنها یه engagement بسیار کوتاه و بعد دیگر هیچ.

    پاسخ
  • ۱۳۹۶-۰۸-۰۳ در ۰:۰۵ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    علی جان
    سلام
    کلمه زایش بسیار پرمعنی است امروز ما دچار حاملگی کاذب هستیم یعنی نشانه های حاملگی راداریم ولی فرزندی متولد نمی شود
    گاهی لازم است برای سقط جنین این فرزند خیالی دست به دامان قلم و کاغذ شویم .
    دوستدارت حسن

    پاسخ
  • Pingback علی کریمی و پرورش ایده - یاداشت های حسن کشاورز فضلیاداشت های حسن کشاورز فضل

  • ۱۳۹۷-۰۷-۱۴ در ۱:۲۵ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام به نظر من هم درسته
    ایده ای که در قالب یک سایت شخصی یا اختصاصی منتشر میشه ارزشش خیلی بیشتره

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.