فرودگاه حرفه‌ای

بخش‌های آخر کتاب “یک هفته در فرودگاه” نوشته آلن دو باتن را می‌خواندم که به تصویر زیر رسیدم:

لحظه‌ی دیدار یک پدر و پسر در فرودگاه هیثرو لندن هست و روی تابلوی کناری نوشته: خطر زمین خیس.

خود تابلو برایم بیشترجالب بود.

در کنار آدم های حرفه‌ای، شاید سازمان و شرکت‌های حرفه‌ای هم داشته باشیم. همانطور که از وجوه تفاوت یک فرد عادی با فرد حرفه‌ای رعایت نکات بسیار ریزی است که معمولاً از نگاه‌ها مستور است، فرودگاه هیثرو و پرسنل آنجا هم دقت ظریفی برای پروسه نظافت کف آنجا بکار بسته‌اند. تا احیاناً کسی لیز نخورد.

نمی خوام روضه تکراری انتقاد از کشورم را سر بدم،  ولی چقدر ممکن است من به عنوان مسئول یا تی‌کش یا نظافت‌چی یک ترمینال مسافری یا فرودگاه یا شرکت این چنین موارد کوچک را رعایت کنم؟ البته اگر نگویید: خانه از پای بست ویران هست …

نوشته‌های دیگر وبلاگ:

یک نظر در “فرودگاه حرفه‌ای

  • ۱۳۹۶-۰۲-۰۲ در ۱۲:۵۶ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    علی جان. کلا انگلیسی ها طوری تربیت می شوند که قبل از انجام هر کاری، در محیط چند جایی اعلان بزنند. خیلی وقت ها شده که مثلا خواسته باشند جلوی در خانه قبلی من در لندن، یک چاله کم عمق حفر کنند.حتما دو سه متر قبل و بعدش را نوار کشی میکنند، برای عبور ویلچر سطح شیبدار قرار می دهند و چند متر جلوتر و عقب تر «چراغ قرمز چشمک زن» نصب می کنند. روی تابلوی دیگری روز و تاریخ شروع و پایان پروژه را هم ثبت می کنند. این ها کلا همه جا این گونه عمل می کنند (تا جایی که در لندن با آن ها زندگی کرده ام.)

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *