2 thoughts on “چند بیتی با صدای من”

  1. سلام آقای کریمی عزیز
    بسیار بسیار زیبا بود. این ابیات روح افزا از خیام بزرگ رو هم من به شما تقدیم می کنم:

    چون عهده نمی شود کسی فردا را
    حالی خوش کن تو این دل شیدا را
    می نوش به نور ماه، ای ماه که ماه
    بسیار بتابد و نیابد ما را

    پی نوشت: همایون جان شجریان با صوت شورانگیزش، ابیات بالا را درتصنیف زیبای “مهتاب” اجرا کردند. شنیدنش خالی از لطف نیست.

  2. شوخی‌نوشت: گُل بود و به سبزه نیز آراسته شد. اول تصویر و حالا هم صدا ؛)
    علی. تو رو خدا ناراحت نشی‌ها. چون تو دوست خیلی خوبی هستی و باهات راحت‌ هستم، این‌جوری به خودم اجازه دادم باهات شوخی کنم.

    جدی‌نوشت: من این شعری که خوندی رو خیلی دوست دارم. همیشه‌ هم وقتی به مرگ و اینکه چه اثری سال‌ها یا قرن‌ها بعد از من باقی می‌مونه فکر می‌کنم، ناخودآگاه این دو بیتی حکیم عُمر خیام یادم میاد.

    این دو بیتی رو هم خیلی دوست دارم:
    یک چند به کودکی به استاد شدیم
    یک چند به استادی خود شاد شدیم
    پایان سخن شنو که ما را چه رسد
    از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

دیدگاه‌تان را بنویسید: