درشکه‌یِ محتوی

امروز در خبرها خواندم که شرکت at&t قصد دارد شرکت Time Warner را بخرد. at&t یکی از بزرگترین اپراتورهای تلفن همراه و ارائه کنندگان سرویس اینترنت موبایل در آمریکا است و Time Warner با زیرمجموعه‌های خود یعنی CNN و HBO و Warner Bros. از ارائه کنندگان مطرح محتوی در جهان محسوب می‌شود.

همان طور که در یکی از مطالب قبلی اشاره شد، همیشه در تاریخ یک بازی در حال تکرار بوده و است: بازی content و container.

کسی content می‌ساخته بعد دیگری آنرا بستری برای خود قرار می‌داده و content جدیدی ارائه می کرده.

یادم می‌آید سال ۸۹ که تازه اینترنتِ adsl خریده بودم چقدر فیلم و نرم افزار دانلود می‌کردم. صبح تا شب کامپیوتر روشن بود و با نرم idm و تورنت چند ده گیگ دانلود می کردیم. یادم نمی‌آید ولی طی چند ماه حدود ۱۵۰ گیگ استفاده کردم البته این را بگم که آن زمان اینترنت ارزان‌تر و با کیفیت‌تر نسبت به امروز (سال ۹۵) بود. فکر کنم گیگی در حدود ۲ تومان. مثل امروز هم اینقدر میلتر روی اینترنت نذاشته بودند. و قطعی و اختلال کم بود.

خواستم بگم تمام پول فراوانی که ما در جیب شرکت‌های فروش adsl ریختیم صرفاً نه بخاطر تلاش و بازاریابی آن‌ها بلکه نتیجه تلاش p30download یا ارائه دهندگان تورنت بود.

نیاز به محتوی (فیلم یا نرم افزار) باعث شد که ما به سراغ استفاده گسترده از بستر ارائه دهنده محتوی (شرکت فروش adsl) برویم. وگرنه آنها برنامه‌ریزی عجیبی انجام نداده بودند.

همین مساله را می‌شود در مورد داستان پرشور استقبال مردم از viber و تلگرام به یاد آورد.

چند سال پیش، که تازه نرم افزار وایبر آمده بود، از مقابل یکی از مغازه‌های موبایل فروشی خیابان سعدی شهرمان می‌گذشتم، انبوهی از مردم را دیدم که داخل دکان جمع شده‌اند و یکی از آنها به فروشنده می‌گفت: گوشی‌ی می‌خواهم که رویش وایبر نصب شود.

مردم دنبال وایبر آمده بودند نه گوشی.

آنروز مردم بیشتر از موبایل هوشمند، وایبر را می‌شناختند.

و وایبر بود که عموم جامعه را با گوشی‌های هوشمند و اینترنت همراه و دنیای دیجیتال آشنا کرد.

به عبارت دیگر اگر کسی محتوی خوبی بسازد مشتریان خودبه‌خود، از بستر و container استفاده خواهند کرد و جاده رسیدن به محتوی را با دست خودشان آسفالت می‌کنند.

اگر بخواهیم به زبان تصویر نمایش دهم آنچه یک کسب و کار در نقش container را به جلو می‌برد content است.

به نظرم هر کسب و کار موفق به جای نگاه کردن به فضای صنعت خود بهتر است به افق دورتر و چارچوب‌های بزرگتر فکر کند. مثل تولید محتوی.

شاید به همین خاطر است که at&t شرکت Time Warner را می‌خرد.

شاید به همین خاطر است که آمازون ۲۵۰ میلیون دلار برای ساخت Top Gear هزینه می‌کند.

شاید به همین خاطر است که  Autodesk وبسایت Instructables را می‌خرد.

شاید به همین خاطر است که شاتل سرویس شاتل‌لند را ارائه می‌دهد.

شاید به همین خاطر است که ایرانسل روی استارآپ‌هایی مانند اسنپ و بامیلو سرمایه گذاری می‌کند.

آنها می‌دانند که آینده در دست محتوی است و اگر اسب مصرف content را تحریک کنند کالسکه کسب و کارشان به عنوان container بدون هیچ فشار و سختی به راه خواهد افتاد.

پی نوشت: کاش شرکت شاتل، سریال (مثل شهرزاد) می‌ساخت.

2 نظر در “درشکه‌یِ محتوی

  • ۱۳۹۶-۰۳-۲۷ در ۱۰:۱۹ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    علی آقا خیییلی عالی بود این مطلبت
    مخصوصا عکس مربوطه.
    یاد مدل ذهنی اختراع چرخ افتادم
    خیلی ذهنمو مشغول کرد.
    دارم فکر میکنم چه مصداق هایی میتونم براش پیدا کنم

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.