فریب تعداد بازدیدکننده

پیش‌نوشت: چند وقت پیش با خواندن کامنت‌های مطلب صدرا در مورد تهران وسوسه شدم که فیلم فروشنده را ببینم به همین خاطر با خانواده قرار گذاشتم که برای دیدن آن به تنها سینمای استان برویم. بعد از پایان فیلم خوب اصغر فرهادی حین خروج از سینما فهمیدم خواهرم که روبروی من نشسته بود بین تماشای فیلم، نیم ساعتی بیرون رفته و از بازار خرید کرده است. در فکر فرو رفتم که چقدر زیاد حواس‌ام یا بهتر بگم توجه‌ام به فیلم بوده (گویا تمرین‌های مدیریت توجه جواب داده 🙂 و در ثانی در چه روزگار عجیبی هستیم که محیط تاریک و بسته و عاری از امواج تلفن همراه هم مانع این نمی‌شود که تماشاگری تمام و کمال پای پرده سینما بنشیند. حال از خانه و سینمای خانگی بگذریم که عوامل حواس‌پرتی در آن بی‌نهایت است.

اصل مطلب: نمی‌دانم ولی به نظرم همه کسانی که محتوی تولید می‌کنند دوست دارند محتوایشان به طور کامل و با کمال توجه خوانده، شنیده و مشاهده شود. یا به طور خلاصه به طور کامل مصرف شود. مثل غذا. مثل غذایی که مادر خانه آنرا پخته و وقتی می‌بیند فرزندش آنرا تا اخرین لقمه می‌خورد، لبخند رضایت بر چهره‌اش نقش می‌بندد.

هر خواننده‌ای دوست دارد قطعات موسیقی‌اش شنیده شوند، هر وبلاگ نویسی دوست دارد پست‌هایش کامل خوانده شوند هر مدیرکانالی آرزو می‌کند حاصل دست‌رنجش (یا دست‌رنج دیگران J) دیده و خوانده شود، هر کسی که ویدیویی در یوتیوب آپلود می‌کند دوست دارد دیگران آنرا را کامل مشاهده کنند هر تهیه‌کننده‌ای دوست دارد فیلم‌هایش با دقت توسط مردم مشاهده شود و هر نویسنده‌ دوست دارد کتاب هایش عمیق‌تر توسط خوانندگان خوانده شود.

ولی امروز در عصر پریشان فکری (Age of Distraction) این آمال و آرزوها بیشتر به رویا تبدیل شده‌اند. کمتر محتوایی به طور کامل توسط جامع مخاطبان آن مصرف می‌شود. این دوران با سواستفاده از نگاه سنتی و شاخص‌های قدیمی متعلق به دوران ماقبل وب فریبی بزرگ به بار آورده: فریبِ تعداد بازدید کننده.

من هم مثل قریب به اتفاق وبلاگ‌نویسان هر روز به آمار وبلاگم سر می‌زنم و به اعداد و ارقام آن نگاه می‌کنم. مثلا می‌بینم امروز ۳۰ نفر بازدید کننده داشتم. خوشحال می‌شوم ولی پس از مدتی سوال مهمی در ذهنم ایجاد می شود: خوب n نفر این مطلب من را بازدید کرده‌اند “همه” که آنرا را نخوانده‌اند چند نفر واقعا آن را خوانده‌اند؟ چنددرصد با “توجه” آن را خوانده‌اند؟ و گرنه بسیار پیش می‌آید -حتی برای خودم- که بازدید کننده، وبلاگ را باز می‌کند نگاهی به آخرین پست می‌کند آنرا سریع اسکن می‌کند و بدون اینکه آنرا کامل مطالعه کند دکمه ضربدر گوشه سمت راست را زده و پی کار خود می رود.

در مورد رفتار عجیب کاربران اینترنتی آزمایش جالبی در کتاب shallows یا کم‌عمق‌ها نقل شده که بروی خوانندگان مطالب وب انجام شده است:

“نیلسن پژوهشگری است که به طراحان وب کمک می‌کند بدانند کدام بخش از صفحاتشان بیشتر «دیده» می‌شود. چنان‌چه می‌دانید، عادت کتاب‌خوانی سنتی این است که یک خط را از سر تا ته بخوانید و سر خط بروید. نیلسن با استفاده از فناوری ردگیری حرکات چشم کشف کرد که «وب‌خوانی» از این قاعده تبعیت نمی‌کند. مثلاً وقتی کسی مقاله‌ای را روی وبسایتی می‌خواند، ابتدا کل یکی دو خط اول را می‌خواند، بعد چند خط دیگر را تا نیمه مرور می‌کند و از باقی مطلب تقریباً فقط کلمات اول را می‌بیند و سرسری تا انتهای مطلب پیش می‌رود و گمان می‌کند مقاله را خوانده است! الگویی که حرکت چشم در این روش ـ البته برای یک متن انگلیسی ـ از خود نشان می‌دهد به شکل حرف F است. این روش، کمی شبیه به روزنامه‌خوانی است”

بهتر است وقتی با تصاویر زیر و آمار بازدیدکنندگان در سطح شبکه‌ها و پلتفرم‌های اجتماعی برخورد می‌کنیم با خود بپرسیم چنددرصد این بازدیدکنندگان با “توجه” مطلب را خوانده‌اند؟

یک نظر در “فریب تعداد بازدیدکننده

  • ۱۳۹۶-۰۴-۱۹ در ۷:۵۱ ق٫ظ
    پیوند یکتا

    سلام علی جان
    برای همه ما این یک دغدغه بزرگ است و با توجه به انفجار اطلاعات و شهوت جذب مظالب نه هضم آن ،عصر پریشانی همه چنان ادامه می یابد . اما ما هم در میان به بهتر کردن محتوا باید سخت کوش تر و هوشمندانه تر عمل کنیم به هر حال نمی توان نظر همه را جلب کرد اما برای آن عده خاص بهترین باشیم

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.