پیش داوری

هر جمله و نوشته‌ای که از کسی می‌خوانی

یا هر صحبتی که از زبان او می‌شنوی.

همچون یک تکه از پازل وجود اوست.

پازلی که نه بیست تا سی بلکه چندصدهزار قطعه دارد.

همان‌طور که تصویر نهایی یک پازل را نمی‌توان از روی چند قطعه حدس زد

شاید نتوان با چند جمله یا نوشته در مورد کلیت یک فرد پیش داوری کرد.

همانطور که یک پازل بزرگ را نمی‌توان چندروزه حل کرد

انسان‌ها را هم نمی‌توان چندروزه یا چندماهه شناخت.

شاید هم بشود ولی منصفانه نیست.

پی‌نوشت: پازل طاهره

نوشته‌های دیگر وبلاگ:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *