کمک به پیران یا کمک به جوانان؟

در شهر ما موسسه خیریه‌ای است که به بیماران سرطانی کمک‌های بلاعوض مالی و درمانی اهدا می‌کند یعنی تمام  هزینه‌های یک بیمار نیازمند یا غیرنیازمند را پرداخت می‌کند. هزینه‌هایی که بعضاً به صدها میلیون تومان می‌رسد.

چند وقت پیش همسایه ما که چند سالی از این بیماری رنج می‌برد  فوت کردند. او از کسانی بود که از این موسسه کمک‌های بسیار زیادی دریافت کرده بود. شاید این مبلغ به حدود ۱۷۰ میلیون تومان رسیده بود ولی با توجه به سن بالای ایشان درمان کارساز نبود و پس از حدود یک سال ایشان فوت کردند. حال در نظر بگیریم که بسیاری از کسانی که این هزینه‌های بسیار زیاد بروی آنها هزینه می‌شود افراد بسیار کهن سالی هستند که در صورت درمان هم بیش از چند سال زنده نخواهند ماند.

از طرف دیگر شاهد هستم بسیاری از جوانان شهر برای برای پیدا کردن کار سال‌ها جستجو می‌کنند و بسیاری از آنها به شهرهای دیگر همچون تهران و جنوب مهاجرت می‌کنند برایم جای سوال است که در شهر و سیستمی که برای افزودن فقط چند ماه به عمر چند نفر انسان مسن میلیاردها تومان هزینه می‌شود هیچ مکانیزمی برای هدر نرفتن سال‌های عمر جوانان آن وجود ندارد. شاید به این برمی‌گردد که ما درد و مشکل را همان چیزی می‌بینیم که سوزناک و دردناک و دراماتیک باشد و با چشمان خود آنرا مشاهده کنیم نه دردی پنهان که خود سال‌ها بعد به سرطانی اجتماعی تبدیل می‌شود که شاید سختتر و درمان ناپذیرتر از بیماری‌های جسمی باشد.

یک نظر در “کمک به پیران یا کمک به جوانان؟

  • ۱۳۹۶-۰۵-۰۷ در ۲:۱۹ ب٫ظ
    پیوند یکتا

    یکی نیست به ما کمک کنه
    کار که نیست درس خوندیم الکی با ماشین قسطی تو آژانس کار می کنم نامزدم کردم بی پول
    esi .j1367@gmaiil.com

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.