مناقشه بر سر پیام‌رسان‌ها بابت چیست؟

همچنان که شاهد هستیم دعوا بر سر پیام‌رسان‌های خارجی یا داخلی ادامه دارد. ولی اینقدر حساسیت و مناقشه برای چیست؟

از منظرهای مختلفی به مساله می‌توان نگاه کرد مثل فرهنگی یا سیاسی ولی من دوست داشتم از دید اقتصادی به مساله نگاه کنم.

همانطور که می‌دانیم بخشی از درآمد پیام‌رسان‌ها از محل مبلغی است که از اپراتورها بابت ترافیک دریافت می‌کنند.

یعنی می‌توان گفت از مثلاً ۳۰ هزارتومان فیش ماهانه که ما به اپراتورها پرداخت می‌کنیم بخشی مربوط به اینترنت موبایل است و از آن درصدی  به پیام‌رسان پرداخت می‌شود. یعنی ما تقریباً هزینه استفاده از پیام‌رسان‌ها را به صورت غیرمستقیم در پوشش ترافیک پرداخت می‌کنیم.

ولی پیام‌رسان‌ها استفاده دیگر اقتصادی دارند.

پیام‌رسان‌ها جزو معدود اپلکیشین‌هایی هستند که هرروز ما به آن‌ها سر می‌زنیم یعنی ما به آنها عادت و اعتماد کردیم. حالا یک پیام‌رسان می‌تواند در کنار خدمات دریافت و ارسال پیام سرویس‌هایی دیگری هم ارائه کند. مثل WeChat در چین که می‌توانید غذا سفارش دهید، تاکسی اینترنتی بگیرید، پرداخت الکترونیکی انجام دهید. یعنی به قول مهدی نایبی الوپیک سوپراپ ایجاد شود.

خدماتی که وی‌چت ارائه می کند

در این نوع اپلیکشن‌ها شما می‌توانید هر نوع خدمت را دریافت کنید و این برای آن شرکت مزیت فوق‌العاده دارد. روبیکا در ایران تلاش کرد که این جایگاه را به دست آورد.

مثلاً اپلیکشن گوجک (Go-Jek) در اندونزی بیش از ۱۰ خدمت را ارائه می‌کند.

اپلیکشین گوجک

 

خدماتی که توسط اپ گوجک ارائه می‌شود

 

الان در ایران سه گروه به دنبال سوپر اپ زدن هستند

۱- مجموعه اسنپ که با راه اندازی و تغییر نام اسنپ فود و اسنپ تریپ و اسنپ مارکت و اسنپ کیو و اسنپ هیت این کار را دنبال می‌کند (احتمال دارد  در آینده در یک اپلیکیشن واحد ادغام شوند)

۲- گروه سرآوا که با ادغام ریحون (و احتمالاً‌ سایر استارت‌آپ ها) با الوپیک به دنبال این قضیه است. رهبری این قضیه هم احتمالاً برعهده مهدی نایبی است.

۳- سرمایه‌گذاران دولتی و اپراتورها که قدرت، قوانین و سرمایه در اختیار دارند.

مدیرعامل اسنپ در حال معرفی سوپر اپلکیشن اسنپ (سال ۹۷)

اگر به هر صورت این اتفاق بیافتد و یک سوپر اپ ایجاد شود که همه مردم هر روز به آن سر بزند تهدید بزرگی برای همه کسب و کارهای دیجیتال و فیزیکی است. یعنی سایر کسب و کارها مجبور هستند در این سوپر اپ ثبت نام کنند و به قولی کارگر این پلتفرم بزرگ شوند.

مدل ذهنی اکثر فعالین و سرمایه‌گذاران این حوزه انحصار  هست.

در بعضی کشورها مانند چین این انحصار توسط دولت و به زور ایجاد شده و بعید هم نیست که در کشور ما این اتفاقات بیافتد

اگر دولت تصمیم به این مساله نداشته باشد افراد بازاری و بسیار باهوش و خارج دیده هستند که از غفلت و عقب افتادی مدیران دولتی از دنیا می‌توانند استفاده کنند و یک انحصار بر مردم و کسب و کارها تحمیل کنند.

آنطور که من می‌بینم ما در گسترس کسب و کارهای استارت‌آپی در بعضی موارد از آمریکا و سیلیون‌ولی هم جلوتر زدیم. مثل ریخت و پاش عظیم برای توسعه اپ‌های خدماتی و پلتفرم‌های ارائه خدمات آنلاین.

البته روی دادن این مساله چالش‌ها و موانع بسیاری دارد از جمله اینکه:

– برندهایی که تا امروز برای آن‌ها هزینه شده و معروف شده‌اند (مثل تپسی) از بین می‌روند و درون یک برند دیگر ادغام می‌شوند.

– با ادغام چند اپ در یک سوپر اپ یادآوری برند از بین می‌رود. مثلاً ما الان اسنپ را با حمل و نقل می‌شناسیم و وقتی در ذهنمان  جابجایی فکر می‌کنیم بلافاصله برند اسنپ به ذهنمان می‌آید ولی وقتی اسنپ دهها خدمت مثل  کارواش هم ارائه کند دیگر آن یادآوری برند از بین می‌رود.

– چون سوپراپ خدمات مختلفی ارائه می کند در صورت نارضایتی از یک خدمت، کل برند شرکت صدمه می‌بیند. مثلاً وقتی من از اسنپ خدمات کارواش می‌گیرم و ناراضی می‌شوم، کل برند اسنپ در ذهن من خراب می‌شود و ممکن است دیگر از خدمات دیگر آن استفاده نکنم و در بلند مدت این شرکت را کنار بگذارم.

– ممکن است بخشی از خدماتی که این سوپراپ ارائه می‌دهد فیزیکی و خارج از دنیای فیزیکی اتفاق بیافتد و این یعنی کنترل شرکت کم می‌شود و از طرفی چون کیفیت نیروی انسانی در ایران به شدت پایین است کل برند شرکت آسیب ببیند.

ولی در کل عرض کنم آرزوی هر شرکت و برندی این است که به استفاده روزانه و عادت روزانه برسد. هدفی که شرکت‌هایی مثل گوگل و فیس‌بوک رسیده‌اند.

اگر یک روز سوپراپی در ایران ایجاد شود که ما به اجبار یا اختیار هر روز به آن سربزنیم بسیار دشوار خواهد شد. نباید این طور انحصار ایجاد شود. این خطر برای کشورهای کمونیستی و شبه کمونیستی بیشتر است.

احتمالاً هدف روبیکا این بود که ما هر روز به آن سر بزنیم

فرصت بی‌نظیر تولید محتوا برای موبایل

داشتم مصاحبه با محمد ابوالحسنی، تهیه‌کننده دیرین دیرین را گوش می‌دادم، اشاره کرد برای ساخت هر کلیپ دیرین دیرین ۲۵ میلیون تومان از شرکت‌ها دریافت می‌کند. یک مثال جالب از کسانی که در ایران از طریق محتوا درآمد کسب می‌کنند.

 

 

یک نکته جالب را تهیه کننده دیرین وسط حرفهایش گفت:

“علت موفقیت ما به خاطر بستری است که در چند سال اخیر ایجاد شده. اگر حساب کنیم حدود ۴۰ هزار میلیارد تومان توسط خود مردم در چند سال اخیر سرمایه‌گذاری در حوزه دیجیتال شده است. اگر فرض کنیم حدود ۴۰ میلیون گوشی همراه در کشور وجود دارد و یک گوشی ۱ میلیون تومان قیمت داشته باشد می‌شود ۴۰ هزار میلیارد تومان”

شاید این جزو موارد محدودی است که مردم با پول خودشان این سرمایه‌گذاری عظیم را انجام داده‌اند.

 الان به زیرساخت آب و برق و جاده و راه فکر کنیم اکثراً با پول دولت ساخته شده‌اند ولی بسترهای دیجیتال با تلاش سه ضلع دولت مردم و شرکت‌های خصوصی به این جا رسیده است.

حال قرار است ما کجای این بازی باشیم؟ چطور می‌خواهیم از این بستر استفاده کنیم؟ سهم ما از این انقلاب بزرگ چیست؟

یاد حرفهای ست گادین در درس هنر دیدن دنیا متمم افتادم:

انقلاب‌ها و تحولات همین جا هستند.

دقیقاً همین الان در حال روی دادن هستند.

ما همیشه فکر می‌کنیم آنها قرار است در آینده روی دهند.

به جای اینکه بگوییم بعداً چه اتفاق مهمی روی خواهد داد.

باید بپرسیم الان چه اتفاق مهمی در حال روی دادن است؟

الان فرصت بی‌نظیری پیش آمده.

انگار یک تربیون به دست هر یک از ماها داده شده تا برای ۴۰ میلیون مخاطب ایرانی حرف بزنیم. حال اینکه ما چه کنیم و چه بگوییم به خودمان بستگی دارد.

من خودم یک کسب و کار کوچک دارم وقتی می‌بینم بیش از ۷۰ درصد کاربران ما  که از گوگل وارد سایت شده‌اند را  کاربران موبایل تشکیل می‌دهد

 

با خودم می‌گویم این‌ها افراد چند سال وجود نداشتند. چون مشتریان کسب و کار ما عموم مردم هستند و افراد عادی جامعه معمولاً از دسکتاپ یا لپ‌تاپ استفاده نمی‌کنند. این‌ها کسانی هستند که جدیداً به دنیای دیجیتال اضافه شده‌اند.

به نظرم ما در یک برهه خاص از تاریخ هستیم

 قریب به اتفاق مردم وارد اینترنت و فضای دیجیتال شده‌اند

به آمارهای کشور خودمان نگاه کنیم بنابر نظر کارشناسان تعداد گوشی های هوشمند در ایران بین سال های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ از ۲ میلیون دستگاه به ۱۰۰ میلیون دستگاه رسیده است و این یعنی اضافه شدنش ده‌ها میلیون‌ مشتری فقط در عرض سه سال.

 

 

یاد حرف جف بزوس افتادم که وقتی از او پرسیدند که چرا شغلش رها کرد و دنبال تاسیس آمازون رفت گفت:

“دیدم تو یک سایت نوشته اینترنت سالی ۲۳۰۰ درصد رشد می‌کنه گفتم خوب منم یک سهمی از این رشد داشته باشم.”

الان این فرصت بی‌نظیر وجود دارد که با کمترین هزینه هزاران مشتری داشته باشید. بدون اینکه هزینه زیادی را انجام داده باشید.

مثلا من برای سایت و وبلاگ خودم هیچ هزینه‌ مالی خاصی انجام نداده‌ام. تنها پولی که من برای آن‌ها خرج کرده‌ام این بوده که یک دامنه و هاست چندهزارتومانی خریداری کنم.

 

 در آخر سوال:

 قرار است ما چه سهمی از این انقلاب بزرگ دیجیتال داشته باشیم؟

 

مطلب مرتبط: با تکنولوژی‌ چه می‌کنیم؟ استفاده از فرصت‌های بی‌نظیر تکنولوژی

 

با تکنولوژی‌ چه می‌کنیم؟ استفاده از فرصت‌های بی‌نظیر تکنولوژی

چند سال پیش حدود سال‌های ۱۳۸۸ یادم می‌آید برای دانلود کردن یک کلیپ ۲ مگابایتی ۱۵ دقیقه وقت می‌گذشتیم. همان موقع در خبرها می‌خواندیم در کره جنوبی مردم فیلم سینمایی را با استفاده از اینترنت پرسرعت روی تلویزیون خانه خود نگاه می‌کنند ما هم حسرت می‌خوردیم و مسببان این عقب افتادگی را نفرین می‌کردیم

حالا آن زمان رسیده. امروز تقریباً اکثراً مردم می‌توانند فیلم‌های HD را روی موبایل و کامپیوتر خود ببیند. حتی چوپانان سر تپه وقتی گوسفندان در حال چرا هستند در حال دادن لایو اینستاگرام است. آیا باز هم باید شکایت کنیم که از دنیا عقبیم؟

این رشد تکنولوژی همان چیزی است که روزی آرزوی آن را داشتیم. اینترنت ۴G، کامپیوترهای سبک، اینترنت اشیا، موبایل‌های قدرتمند و صفحه نمایش‌هایی که رزولشن آن‌ها از حد پذیرش چشمان ما هم بالاتر است همه و همه بستر بزرگی ایجاد کرده‌اند که روی آن نوآوری و کسب و کارهای خلاق ایجاد شوند.

 

 

وقتی دیدم سایت MOZ، که در زمینه بازاریابی دیجیتال فعال است شعار خود را قرار داده: هر روز ۵ میلیارد جستجو انجام می‌شود پیدا شوید برایم خیلی جالب آمد. این جمله پیام بزرگی دارد. هر جستجو یعنی یک درخواست و هر درخواست یعنی یک سایت و هر سایت یعنی یک کسب و کار و هر کسب و کار یعنی درآمد. حال چرا نشستیم ما هم می‌توانیم بخشی از این درخواست‌ها را پاسخ بدهیم و به نام و نانی برسیم.

 

وقتی به مریم، یکی از خوانندگان وبلاگ، گفتم سعی کن بازاریابی محتوا و سئو یادبگیری گفت این ها به چه در من می‌خورد؟ این ها به درد همه می‌خورد چون ابزارهای فروش هستند. ابزارهایی هستند که تو می‌توانی خودت، محصولت و برندت را بفروشی و چه چیزی بهتر از این. هر چه قدر هم مهندس خوبی باشی، هر چه قدر هم پزشک خوبی باشی، هر چه قدر موسیقی‌دان خوبی باشی تا نتوانی خودت و توانایی هایت را بفروشی کافی نیست و حس رضایت پیدا نخواهی کرد.

پس پیش به سوی استفاده از فرصت‌های جدید …

 

آیا همه باید اپلیکیشن بزنند؟ چالش داشتن یا نداشتن اپلیکیشن برای کسب و کارها

– تصمیم گرفتید برای کسب و کار خود اپلیکیشن طراحی کنید؟

– به نظرتان مشتریان به اپلیکیشن شما نیاز دارند؟

–  پول زیادی کنار گذاشتید و قرار است بهترین برنامه نویس را استخدام کنید؟

حرف شما قبول ولی اجازه بدهید کمی به سمت دیگر ماجرا یا واقعیت بازار نگاه کنیم. فرض کنیم بهترین اپلیکشین جهان را از نظر کارایی، زیبایی و سرعت طراحی کنیم ولی آیا کسی از آن استفاده خواهد کرد؟ به بیان دیگر آیا صفحه نمایش کوچک  ظرفیت این همه اپلیکیشن را دارد که هر روز در دنیا ارائه می‌شوند؟ شواهد نشان می‌دهد بیشتر اپلیکیشن‌هایی که توسط کسب کارها  و استارت آپ‌ها ساخته می‌شود توسط کاربران نادیده گرفته می‌شود.

اجازه بدهید نگاهی به آمار بیاندازیم.

مردم اپ جدید نصب نمی‌کنند

نمودار زیر نشان می‌دهد اکثریت مردم در ماه هیچ اپلیکیشن جدیدی نصب نمی‌کنند.

 

نمودار نشان می‌دهد حدود ۵۱ درصد از مردم  هیچ اپ جدیدی را در ماه نصب نمی‌کنند. تنها ۱۳ درصد یک اپ جدید و ۱۱ درصد ۲ اپ جدید در ماه نصب می‌کنند.

 

۶۴ درصد افراد در ماه “زیر یک اپلیکیشن” نصب می‌کنند. پس چون هر ماه حدود ۶۰ هزار اپ جدید به بازار معرفی می‌شود احتمال اینکه اپلیکشین جدید شما نصب شود بسیار بسیار ضعیف است

 

بیشتر  وقت مردم در اپلیکیشن های مشهور می‌گذرد

اگر فرض محال اپلیکشین شما به نحوی وارد گوشی کاربران شود تا زمانی که جزو ۱۰ اپ برتر نباشید احتمال وقت گذاشتن کاربران تقریباً صفر است. نمودار زیر نشان می‌دهد مجموع وقتی که کاربران روی اپلیکشین های ۱۱ تا ۹۹ ام می‌گذراند جمعاً ۴ درصد است. یعنی اگر شما جزو ۱۰ اپلیکیشن اول نباشید عملاً زیر نیم درصد کاربر روی آن وقت می گذراند.

 

مقدار وقتی که کاربران موبایل و تبلت روی اپلیکیشن های برتر می‌گذارند. زنگ قرمز مربوط به تبلت و رنگ آبی مربوط به موبایل است. کاربران نصف وقت خود را روی تنها روی اپلیکشین برتر #۱ می‌گذارند. این عدد برای تبلت حدود ۶۵ درصد است. اپلیکیشن های یازدهم به بعد جمعاً ۴ درصد وقت کاربران را به خود اختصاص می‌دهد. با فرض وجود ۲۵ اپ روی هر موبایل و ۱۰۰ دقیقه وقتی که هر روز کاربر به طور متوسط روی اپ ها صرف می‌کند عملاً به هر اپ بعد از رتبه ۱۱ “تنها ۱۵ ثانیه” می‌رسد.

همانطور که می‌بیند ۸۰ درصد وقت کاربران روی ۳ اپ برتر می‌گذرد. که مطمئنا در کنار غول‌های تکنولوژی شما جزو آن‌ها نخواهید بود.

 

قانون هشتاد بیست

شاید بتوان با قانون ۲۰ ۸۰ این مساله را تفسیر کرد. آمارها نشان می‌دهد که هر کاربر بطور متوسط در ماه از ۳۰ نرم افزار استفاده می‌کند و از طرفی قانون بیست هشتاد می‌گوید ۸۰ درصد وقت کاربران روی ۲۰ درصد این اپ ها خواهد بود. چون ۲۰ درصد ۳۰ اپ می‌شود ۶ اپ.

یعنی قانون بیست هشتاد می‌گوید ۸۰ درصد وقت کاربر تنها روی ۶ اپ خواهد بود.

 

۱۰ اپلیکیشن برتر 

حال که از ۱۰ اپلیکشین برتر صحبت رانده شد ببینم نام آن‌ها چیست.

۱۰ اپلیکیشنی که مردم آمریکا بیشتر از آن استفاده می‌کنند. همانطور که می‌بینید ۸۰ درصد آن‌ها متعلق به شرکت‌های فیسبوک و گوگل است.

 

همانطور که می‌بیند بیشتر اپ ها متعلق به شرکت های فیس بوک و گوگل هستند (البته در آمریکا) گفتیم تقریباً صد در صد وقت کاربران روی ۱۰ اپلیکشین برتر می‌گذرد. به همین خاطر یک استراتژی می‌تواند این باشد که به جای نوشتن یک اپلیکیشن مستقل bot درون برنامه‌ی طراحی کنیم مثل ربات برای فیس بوک مسنجر یا تلگرام.

 

گروه بندی اپلیکیشن‌ها

از طرفی ۶۰ درصد وقت کاربران روی شبکه های اجتماعی موسیقی ویدیو و بازی صرف می‌شود. اگر اپ شما خارج از این دسته بندی است پس باید بیشتر دقت کنید.

هر دسته‌بندی چقدر وقت کاربران را می‌گیرد. نمودار نشان می‌دهد مردم هفتاد درصد وقت خود را روی شبکه ‌های اجتماعی، موسیقی، ویدیو، بازی، عکس و پیام رسان هاصرف می‌کنند.

 

افزایش استفاده مردم از اپ های موبایل

ولی خبرها خوبی هم هست. آمارها نشان می‌دهد مصرف اپ های موبایل در سال ۲۰۱۷ نسبت به ۲۰۱۶ بیست و پنج درصد افزایش یافته است که و به رقم حیرت انگیز ۲۰۰ میلیارد ساعت در سه ماه اول ۲۰۱۷ رسیده است. (چه بازار خوبی!)

مصرف مردم از موبایل نسبت به سال قبل ۲۵ درصد افزایش پیدا کرده است

 

از طرفی مصرف روزانه کاربران از اپلکیشن های موبایل حدود ۲ الی ۳ ساعت است که این آمار هم در حال افزایش است.

 

مقدار مصرف “روزانه” مردم کشورهای مختلف از اپ های موبایل. (برای سالهای ۲۰۱۵ ۲۰۱۶ ۲۰۱۷) همانطور که مشاهده می‌کنیم مردم کره جنوبی هر روز بیش از ۳ ساعت از موبایل خود استفاده می‌کنند و این مقدار نسبت به سه سال گذشته افزایش پیدا کرده است.

 

نتیجه گیری

با توجه به آمار تلخ و شیرین بالا به نظر می‌رسد اپلیکیشن هایی که بازار گسترده و مصرف عمومی را هدف گرفته‌اند (مثل سوشال مدیا) احتمال شکست آن‌ها بسیار زیاد است.

اما از طرفی چون مصرف موبایل در حال افزایش است اگر کسب و کار ما قرار است یک نیاز خاص را مرتفع کند یا یک بازار گوشه‌ی یا نیش را هدف گرفتیم شاید بتوان به موفقیت آن همچنان امیدوار بود.

 

منابع:

گزارش appannie.com از مصرف موبایل در کشورهای مختلف به زبان انگلیسی

گزارش comscore.com از اپل موبایل در آمریکا سال ۲۰۱۷ به زبان انگلیسی

 

 

پلتفرم‌های نیروی انسانی

در قسمت های قبلی از استراتژی پلتفرم توضیح دادم پلتفرم در اصل یک واسطه و پیوند دهنده است. هدف از تاسیس پلتفرم ایجاد ارتباط بین خریدار و فروشنده است.

 

 

ممکن است این فروشنده یک راننده تاکسی باشد که بخواهد وقت و خدمت خود را بفروشد که در آن صورت پلتفرم ما اسنپ خواهد شد یا تولید کننده محتوا که قصد عرضه محتوا خود را دارد که گوگل اینجا نقش پلتفرم را بازی می‌کند.

ما هر روز نیاز به افرادی داریم که به ما خدمت ارائه کنند. از کسی که موبایل مان را برای تعمیر پیش او می‌بریم تا برقکاری که آیفون منزل ما را تعمیر می‌کند.

پلتفرم هایی که این افراد را به ما معرفی می‌کنند پلتفرم های نیروی انسانی یا Labor Platform نامیده می‌شوند در اصل پلتفرم های نیروی انسانی نوع خاصی از کسب و کار هستند که به جای کالا، آدم معرفی می‌کنند.

مثلا فکر کنید من به دنبال یک معلم خصوصی برای فرزندم هستم خوب شیوه سنتی این است که از آشنایان و اطرافیان آدرس یک معلم خوب را جستجو ‌کنم ولی فرض کنید وب‌سایت یا اپلیکیشنی باشد که در شهر محل زندگی من لیست ۱۰ معلم خصوصی را نشان دهد و من بتوانم از بین آن‌ها فردی که هزینه کمتری دریافت می‌کند را انتخاب کنم.

پلتفرم های نیروی انسانی زیادی در کشور ما و سطح جهان تاسیس شدند که عبارتند از:

 

پلتفرم های فریلنسری  (FP)

freelancer.com guru.com upwork.com toptal.com  ponisha.ir  peopleperhour.com  fiverr.com anjammidam.com  parscoders.com thumbtack.com crew.co

توجه: در ادامه هر جا FP آمده منظور تمام سایت‌های بالا هستند.

 

پزشکی سلامت زیبایی تغذیه ورزش

جراح زیبایی healthgrades.com   doctorondemand.com nobat.ir doctor-yab.ir

جراح چشم healthgrades.com doctor-yab.ir   doctorondemand.com nobat.ir

کاشت مو doctor-yab.ir healthgrades.com  doctorondemand.com nobat.ir

روانشناس doctorondemand.com  ۷cups.com

پزشک zocdoc.com   pager.com doctor-yab.ir

مربی شنا

مربی بدنسازی   classpass.com

مربی تنیس

مربی اسب سواری

آرایشگر: styleseat.com  beglammed.com  glamsquad.com

ماساژور FP  classpass.com

مشاور تغذیه FP

معلم خصوصی آشپزی FP

پرستار سالمند Care.com sittercity.com  urbansitter.com

`پرستار نابینا bemyeyes.com

`پرستار بیمار crowdmed.com  helparound.co  mymedzed.com

پزشک حیوانات خانگی

 

خانه و خانواده

معلم خصوصی skillshare.com

معلم خصوصی موسیقی

گل آرا و گل فروش bloomthat.com     ftd.com   bloomnation.com

معلم خصوصی مدرسه teacherspayteachers.com tutorvista.com

معلم خصوصی دانشگاه teacherspayteachers.com tutorvista.com chegg.com faranesh.com faradars.org

معلم خصوصی زبان byjus.com

نصاب پرده

جوشکار

سیم کش

تعمیرکار لوازم خانگی

تعمیرکار لباس

انبار دار وسایل خانه makecpace.com www.clutter.com

باربری shyp.com

دکوراتور pro.com  porch.com  buildzoom.com

تعمیرکار لوازم صوتی و تصویری

خیاط و اتوکار

تعمیرکار سیستم گرمایشی

تعمیرکار سیستم سرمایشی

نظافتچی منزل handy.com

پذیرایی کننده در خانه

کارگر اسباب کشی

اجاره دهنده تجهیزات صوتی

خواننده مراسم

تصویربردار مراسم

مشاور تحصیلی

پرستار بچه Care.com sittercity.com  urbansitter.com

نگهدار حیوانات خانگی rover.com  swifto.com Care.com

نصاب موکت

نقاش خانه handy.com

برف روب lawnlove.com

قالیشو

بنا FB

کارگر ساختمانی

باغبان FB

نصاب کابینت porch.com  buildzoom.com

کلید ساز

لوله کش porch.com  buildzoom.com

نصاب فنس و حصار FP

شیشه چی و تعمیرکار شیشه FP

مشاور ازدواج و خانوادهFP 7cups.com

 

فناوری اطلاعات و  کسب و کار

مترجم متون پزشکی FP   worldtranslators.net

مترجم متون حقوقی FP  worldtranslators.net

مترجم متون فنی FP worldtranslators.net

دارلترجمه رسمی worldtranslators.net

تاپیست typeiran.com

مشاور کسب و کار clarity.fm

محقق دانشگاهی scienceexchange.com

مدیر منابع انسانی recruitloop.com

حسابدار

طراح لوگو ۹۹designs.com

طراح کارت ویزیت ۹۹designs.com

طراح بنر ۹۹designs.com

گرافیست ۹۹designs.com

فروشنده دامنه و هاست

تعمیرکار موبایلicracked.com

تعمیرکار لپ تاپubreakifix.com

طراح وب سایت FP 99designs.com

وردپرس کار FP

طراح و مترجم قالب وردپرس themeforest.net codecanyon.net   FP

برنامه نویس FP

برنامه نویس وب FP

برنامه نویس موبایل FP

طراح گرافیک FP 99designs.com

طراح یو ایکس و یو‌آی   FP 99designs.com

طراح وب FP

طراح مدل های سه بعدی FP 99designs.com

تولیدکننده ویدیو و تیزر FP

طراح یو ایکس و یو آی موبایل FP 99designs.com

توسعه دهنده آ او اس  FP

توسعه دهنده اندروید FP

طراح ربات

توسعه دهنده Backend موبایل FP

توسعه دهنده بازی FP

توسعه دهنده نرم افزار دسکتاپ FP

ویراستار FP

کپی رایتر FP

تلفنچی FP

وارد کننده داده به بانک اطلاعاتی FP

مترجم parscoders.com  ponisha.ir  worldtranslators.net

تولید کننده محتوا ponisha.ir

سئوکار fiverr.com seoclerk.com

دیتا ساینتیست  kaggle.com experfy.com

هکر hackerone.com cobalt.io

وکیل upcounsel.com rocketlawyer.com

تعمیرکار تجهیزات اداری

 

حمل و نقل

تعمیرکار ماشین yourmechanic.com  repairpal.com

راننده آژانس carvanro.com hampasho.com blablacar.com snapp.ir

راننده وانت alopeyk.com

راننده کامیون  ubaar.ir baarco.ir

راننده موتور alopeyk.com hamloo.com snapp.ir postmates.com

راننده جرثقیل

تعمیرکار موتور سیکلت

 

منابع:  کانال تلگرام ECM

versionone

platformed

web strategist

 

مطلب مرتبط: ایده‌ای برای استارت آپ زدن در ایران

 

 

ده سال دیگه چی؟

الان حالم خوبه

خدا شکر جیبم پر پوله

وضع کسب و کار هم توپه.

اوضاع اقتصاد هم عالیه

ولی یک سوال

الان همه چیز خوبه، ده سال دیگه چی؟

آیا باز همین درآمد خواهد بود؟

آیا تمام دانسته‌ها و تجربه‌هایی که امروز می‌دونیم ۱۰ سال دیگه به درد می‌خوره؟

ایا ده سال دیگه اصلاً صنعتی که توش فعالیت می‌کنیم وجود خواهد داشت؟

امروز که بی‌رقیب و بی‌همتا هستیم و غرور ما را فرا گرفته ده سال دیگه بدون رقیب خواهیم موند؟ یا رقبای جدیدی از راه خواهند رسید؟

یکی از آشنایان تعریف می‌کرد حدودهای سال ۱۳۷۴ وقتی تو یک شرکت تهیه کننده لوازم برقی کار می‌کرد آنچنان به مهندس برق نیاز داشتند که هر مهندسی از دم در کارخونه رد می‌شد دستشو می‌گرفتن و سرکار می‌بردن. البته شرایطی که مهندس اعلام می‌کرد این بود:

یک واحد خانه سازمانی

دو وعده سفر خارجی در هر سال

یک خودرو

پاداش آنچنانی

و چیزهایی که دقیقاً یادم نیست. حالا چی شد که ۱۰ و ۱۵ سال بعد همون مهندس باید التماس همون کارفرما را می‌کرد که یک حقوق بخور نمیر مصوب قانون کار بهش بده؟ چی شد اون جلال و شوکت مهندس‌ های عمران و برق دو دهه ۷۰؟ روزگار شاخشون را شکست.

به نظرم نباید فکر کنیم چون تغییر در گذشته بسیار کند بوده آینده هم همین طور خواهد بود. اگر بین دهه ۵۰ تا دهه ۸۰ هیچ تغییری در جامعه اتفاق نیافته نباید نتیجه گیری کنیم آره احتمالاً تغییرات ۱۰ سال آینده هم به همین کندی خواهد بود.

ما در عصر دیجیتال هستیم. هر روز داره ابزارها جدید دیجیتال معرفی می‌شه. هر ماه داره حجم اطلاعات و دانسته‌های بشر چندبرابر میشه. ما در بحبوحه بزرگترین تحول در نظام عالم از ابتدای پیدایشش هستیم. هر کسی نتونه خودش را با این تغییر هماهنگ کنه زیر چرخ های طبیعت له می‌شه. تکنولوژی به هیچ چیز رحم نمی‌کنه.

توی یکی از گزارشات می‌خوندم تا ۲۵ سال آینده ۷۵ درصد کسب و کارهایی که الان (در سطح جهان) می‌شناسیم وجود نخواهند داشت. یعنی هیچ تضمینی نیست شرکت هایی مثل اپل و ماکروسافت و گوگل تا ۲۵ سال آینده وجود داشته باشند. چه برسه به شرکت های غیرتکنولوژیک.

حکایت کشور ما که دیگه خیلی غریبه. مطمئن هستم تا ۲۵ سال آینده هیچ شرکتی از شرکت هایی ایرانی باقی نخواهند بود. شرکت های تکنولوژیک که نداریم. شرکت های سنتی هم در رقابت با محصولات چینی از بین خواهند رفت.

تو این حال و روز خندم می‌گیره به حال کسانی که هر ماه داره بیمه تامین اجتماعی می‌ریزه تا بیست سال دیگه براشون حقوق پرداخت کن. از کجا؟ آیا اصلاً کسب وکاری خواهد بود که کسی بره توش کار کنه و بعد بخشی از حقوق اون را بگیرن و بدن به عنوان بازنشستگی؟

حال ایران که چه عرض کنم حال خاورمیانه هم خرابه. وضع طوری شده که حتی عربستان به فکر افتاده که تا سال ۲۰۳۰ اقتصادشو خصوصی کنه و وابستگی خودشو به نفت از بین ببره. کشوری که اصلاً به نظر نمیرسه به این جور کارها نیاز داشته باشه.

حالا ما دلمون خوش کردیم به نفت. ۲۰ تا ۳۰ دیگه همه چیز می‌خواد برقی و خورشیدی بشه. دیگه کسی نفت نمی‌خره تا بسوزونه.

فقط تنها حوزه‌هایی که برای ما ایرانی‌ها می‌مونه حوزه های نرم است. حوزه سخت دیگه نمی‌تونیم وارد بشیم. دوره‌اش گذشت و ما خواب بودیم. صنایع سخت مثل صنعت خودروسازی که کاملاً مشخصه تا  ۱۰ سال دیگه احتمالا صنعت خودروسازی ملی نخواهیم داشت. ولی صنایع نرم هنوز جای کار داره. باز می‌تونیم در این زمینه جلو بیافتیم. حتی به نظرم حوزه آی تی هم برای ما خوب نیست. چون دیگه کشورهایی مثل هند و چین هم در این زمینه کامل جلو افتادن و ما شانسی برای موفق شدن نداریم.

به نظرم حوزه محتوا و اقتصاد محتوا خیلی می‌تونه درآمد زایی برای کشور ما داشته باشه. اینکه نگاه کنیم ببینم از این زیرساخت های فناوری چه استفاده ‌ی می‌تونیم بکنیم. امروز خیلی از امکانات به طور مساوی بین ملت‌ها تقسیم شده و تو زمینه زیرساخت فناوری بین ما و آمریکا و چین هیچ فرقی نیست. باید از این فرصت استفاده کنیم. این آخرین فرصت ماست. وگرنه ما و شاید خاورمیانه برای همیشه منقرض بشیم.

پول تو IT است

اینفوگرافی اول را از کانال تلگرام آتبین مقصودی برداشتم. تصویر تمام پول‌های جهان را نشان می‌دهد و اینکه هر کس چقدر دارد.

 

برای دیدن تصویر بزرگتر روی آن کلیک کنید.

 

همانطور که می‌بیند از ۸۴ تریلیون دلار کل پول دنیا ۱.۲۵ تریلیون آن به نحوی به شرکت های ماکروسافت و گوگل و اپل و آمازون مربوط است. این نشان می‌دهد چقدر این شرکت درآمد دارند و احتمالاً خواهند داشت.

یک اینفوگرافی دیگر هم مربوط به GDP یا تولید ناخالص ملی ایالات های گوناگون آمریکاست.  از آنجا که یکی از تعریف‌های GPD مجموع درآمدهای ایجاد شده در یک منطقه است می‌شود دید بخشی از آمریکا که شرکت های IT ‌در آن قرار دارند چه ثروت و درآمدی کسب می‌کنند.

 

 

کاش این نوع گزارشها برای کشور خودمان هم تهیه می‌شد.